Το 1967, μια γυναίκα, η Margaret Crane, εμπνεύστηκε το πρώτο τεστ εγκυμοσύνης για χρήση στο σπίτι.
Εργαζόταν ως γραφίστρια στον σχεδιασμό συσκευασιών, όταν, σε ηλικία μόλις 27 ετών, συνέλαβε την ιδέα ενός προϊόντος που επρόκειτο να αλλάξει τη ζωή εκατομμυρίων γυναικών.
Μέχρι τότε, η επιβεβαίωση μιας εγκυμοσύνης απαιτούσε επίσκεψη σε γιατρό, κάτι που συχνά σήμαινε και απώλεια ιδιωτικότητας, ενώ τα αποτελέσματα μπορούσαν να καθυστερήσουν για εβδομάδες.
Η Crane, παρατηρώντας τις διαδικασίες ελέγχου σε εργαστήρια της φαρμακευτικής εταιρείας Organon, όπου εργαζόταν, συνειδητοποίησε ότι το αποτέλεσμα ήταν ορατό με απλό τρόπο, μέσω της αλλαγής χρώματος σε ένα υγρό μέσα σε σωλήνα — κάτι που θα μπορούσε να διαπιστώσει ακόμη και ένας μη ειδικός.
Χρησιμοποιώντας απλά, καθημερινά υλικά, ανέπτυξε το πρώτο τεστ εγκυμοσύνης για κατ’ οίκον χρήση, το οποίο περιλάμβανε ένα δοχείο, έναν μηχανισμό ελέγχου και μια ένδειξη αποτελέσματος.
Το σχεδίασε σκόπιμα με τρόπο εύχρηστο, ώστε κάθε γυναίκα να μπορεί να το χρησιμοποιήσει μόνη της, χωρίς ειδικές γνώσεις ή τη βοήθεια γιατρού. Μέσα σε περίπου δύο ώρες μπορούσε να έχει απάντηση, δίνοντάς της τη δυνατότητα να αποφασίσει για τα επόμενα βήματα.
Η ιδέα της αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό
Τέθηκαν ερωτήματα για το αν θα έπρεπε μια γυναίκα να έχει πρόσβαση σε τέτοιου είδους πληροφορία χωρίς ιατρική καθοδήγηση — προβληματισμοί που αντικατόπτριζαν τη νοοτροπία της εποχής, όταν οι γυναίκες διεκδικούσαν μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στη ζωή και τις επιλογές τους.
Τελικά, το πρώτο τεστ εγκυμοσύνης για χρήση στο σπίτι κυκλοφόρησε περίπου δέκα χρόνια αργότερα με την ονομασία «The Predictor» και γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Η Crane, μαζί με τον σύντροφο και συνεργάτη της Ira Sturtevant, ίδρυσαν τη διαφημιστική εταιρεία Ponzi & Weill, η οποία ανέλαβε την προώθησή του. Ένα από τα πρώτα διαφημιστικά μηνύματα τόνιζε ότι «κάθε γυναίκα έχει το δικαίωμα να γνωρίζει αν είναι έγκυος», επισημαίνοντας πως το τεστ μπορούσε να γίνει εύκολα στο σπίτι, μέσα σε λίγα λεπτά. 
Παρότι η πατέντα είχε κατοχυρωθεί στο όνομά της, την εμπορική εκμετάλλευση ανέλαβε η εταιρεία Organon, με αποτέλεσμα η ίδια να μην αποκομίσει οικονομικό όφελος από την εφεύρεσή της.
Η αναγνώριση της συμβολής της ήρθε πολύ αργότερα, το 2012, όταν οι New York Times δημοσίευσαν άρθρο χωρίς να αναφέρουν το όνομά της. Τότε η Crane επικοινώνησε με τον συντάκτη, οδηγώντας στη διόρθωση της παράλειψης.
Το 2015, το Εθνικό Μουσείο του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν συμπεριέλαβε ένα από τα πρώτα τεστ Predictor στα εκθέματά του, ενώ λίγα χρόνια αργότερα το ίδιο όνομα δόθηκε και σε θεατρική παράσταση της Jennifer Blackmer, αφιερωμένη στη ζωή και το έργο της.
