Οι συχνοί εφιάλτες κατά την παιδική ηλικία ενδέχεται να αποτελούν προειδοποιητική ένδειξη ψυχικής διαταραχής, υποστηρίζουν βρετανοί επιστήμονες.
Συγκεκριμένα, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, όταν οι εφιάλτες είναι επίμονοι, μπορεί να υποδηλώνουν ότι κάτι δεν πάει καλά, ενώ οι νυκτερινοί τρόμοι, που κάνουν τα παιδιά να ουρλιάζουν και να «κτυπιούνται» την ώρα που κοιμούνται, επίσης ενδέχεται να αποτελούν ένδειξη προβλήματος ψυχικής υγείας.
Eρευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ουώργουϊκ παρακολούθησαν σχεδόν 6.800 παιδιά από τη νηπιακή ηλικία έως και τα 12 τους χρόνια, ζητώντας από τους γονείς τους να συμπληρώνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα ερωτηματολόγια για τυχόν προβλήματα ύπνου που αντιμετώπιζαν.
Στο τέλος της μελέτης, τα παιδιά αξιολογήθηκαν για ψυχωτικά βιώματα, όπως οι παραισθήσεις, οι ψευδαισθήσεις και η πεποίθηση ότι κάποιος ελέγχει τις σκέψεις τους.
Όπως έδειξε η ανάλυση των στοιχείων, η πλειονότητα των παιδιών είχαν δει εφιάλτη κάποια στιγμή, αλλά στο 37% των περιπτώσεων οι γονείς ανέφεραν πως οι εφιάλτες βασάνιζαν συχνά και επί σειρά ετών τα παιδιά τους.
Επιπλέον, ένα στα δέκα παιδιά παρουσίαζε νυκτερινούς τρόμους, συνήθως στις ηλικίες 3 έως 7 ετών.
Τα παιδιά που είχαν συχνούς εφιάλτες διαπιστώθηκε ότι είχαν 3,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώνουν κάποιο ψυχωτικό σύμπτωμα στην ηλικία των 12 ετών σε σύγκριση με όσα δεν έβλεπαν τρομακτικά όνειρα.
Ο κίνδυνος ψυχωτικού συμπτώματος ήταν διπλάσιος για όσα είχαν νυκτερινούς τρόμους.
Συνολικά, 47 ανά 1.000 παιδιά είχαν κάποιας μορφής ψυχωτικό σύμπτωμα.
«Οι εφιάλτες και οι νυκτερινοί τρόμοι είναι συχνά και σχετικά φυσιολογικά φαινόμενα», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Ντίτερ Βόλκε, καθηγητής στη Σχολή Ψυχολογίας και στον Τομέα Ψυχικής Υγείας & Ευεξίας του πανεπιστημίου.
«Όταν, όμως, εμφανίζονται συχνά και επίμονα, ενδέχεται να μην είναι και τόσο αθώα».
Η αιτία της συσχέτισης μεταξύ των προβλημάτων ύπνου και της ψύχωσης δεν είναι σαφής.
