Μια απλή στάση που μπορεί να γίνει χωρίς εξοπλισμό και να ενταχθεί εύκολα στην καθημερινότητα έχει αρχίσει να κερδίζει δημοτικότητα ως μέρος μιας ήρεμης βραδινής ρουτίνας.
Πρόκειται για τη στάση «πόδια στον τοίχο», κατά την οποία κάποιος ξαπλώνει ανάσκελα και στηρίζει τα πόδια του κατακόρυφα στον τοίχο για λίγα λεπτά.
Μια γυναίκα αποφάσισε να δοκιμάσει τη συγκεκριμένη πρακτική για 30 συνεχόμενες ημέρες, αφιερώνοντας περίπου 10 λεπτά κάθε βράδυ πριν πέσει για ύπνο. Όπως περιγράφει, η συνήθεια αυτή αποτέλεσε σταδιακά έναν τρόπο να χαλαρώνει και να αφήνει πίσω την ένταση της ημέρας.
Η πρακτική εντάχθηκε γρήγορα στη βραδινή της ρουτίνα. Για περίπου 10 λεπτά παρέμενε ξαπλωμένη με τα πόδια στον τοίχο, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει έναν ήρεμο χρόνο χωρίς οθόνες, υποχρεώσεις και περισπασμούς.
Σύμφωνα με την εμπειρία που περιγράφει, τις πρώτες ημέρες αισθανόταν τα πόδια της πιο ξεκούραστα, ενώ παράλληλα ένιωθε μεγαλύτερη χαλάρωση. Η συγκεκριμένη διαδικασία λειτούργησε για εκείνη ως μια μικρή «παύση» πριν από τον ύπνο.
Μετά από περίπου δέκα ημέρες, ανέφερε ακόμη ότι ένιωθε τους γοφούς της περισσότερο «ανοιχτούς». Η αίσθηση αυτή θα μπορούσε να σχετίζεται με τη θέση του σώματος και την ήπια διάταση που προκαλείται κατά την παραμονή στη στάση.
Έτσι, τα λίγα λεπτά καθημερινής πρακτικής έγιναν ένας απλός τρόπος για να ολοκληρώνει τη μέρα της με πιο ήρεμο ρυθμό.
Μπορεί να βοηθήσει στη χαλάρωση;
Η στάση «πόδια στον τοίχο» συχνά εντάσσεται σε πρακτικές χαλάρωσης και ήρεμης αναπνοής πριν από τον ύπνο. Η ακινησία για λίγα λεπτά και η απομάκρυνση από τις καθημερινές δραστηριότητες μπορούν να δημιουργήσουν ένα πιο ήρεμο περιβάλλον, ιδιαίτερα όταν η πρακτική συνοδεύεται από αργές και βαθιές αναπνοές.
Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή σε ορισμένους ισχυρισμούς που αποδίδουν στη συγκεκριμένη στάση άμεση επίδραση στις ορμόνες ή στο νευρικό σύστημα. Η κορτιζόλη, για παράδειγμα, επηρεάζεται από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες και δεν υπάρχουν στοιχεία που να επιτρέπουν να θεωρηθεί η συγκεκριμένη πρακτική από μόνη της τρόπος ρύθμισής της.
Πιο ρεαλιστικά, η στάση μπορεί να λειτουργήσει ως ένα απλό διάλειμμα χαλάρωσης στο τέλος της ημέρας. Παράλληλα, η επανάληψη της ίδιας διαδικασίας κάθε βράδυ μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία μιας σταθερής ρουτίνας πριν από τον ύπνο.