Όταν οι τρισδιάστατες μπάλες κινουμένων σχεδίων σε μια οθόνη υπολογιστή αψηφούν ορισμένους νόμους της φυσικής, οι σκύλοι ενεργούν με τρόπο που υποδηλώνει ότι αισθάνονται ότι τα μάτια τους τους εξαπατούν.
Τα κατοικίδια σκυλιά κοιτούν επίμονα για περισσότερη ώρα, και οι κόρες τους διευρύνονται αν οι εικονικές μπάλες αρχίσουν να κυλιούνται μόνες τους αντί να τεθούν σε κίνηση από μια σύγκρουση με μια άλλη μπάλα.
“Αυτό υποδηλώνει ότι τα ζώα εκπλήσσονται που οι μπάλες δεν κινήθηκαν όπως περίμεναν”, λέει ο Christoph Völter στο Πανεπιστήμιο Κτηνιατρικής της Βιέννης.
«Αυτό είναι το σημείο εκκίνησης για μάθηση», σημειώνει ο Völter και προσθέτει:
«Έχετε προσδοκίες για το περιβάλλον – κανονικότητες στο περιβάλλον σας που συνδέονται με τη φυσική – και μετά συμβαίνει κάτι που δεν ταιριάζει.
Τώρα προσέξτε.
Τώρα προσπαθείς να δεις τι συμβαίνει».
Τα ανθρώπινα βρέφη, ξεκινώντας από περίπου 6 μηνών, και οι χιμπατζήδες κοιτάζουν περισσότερο κατά τη διάρκεια αυτών των ειδών τεστ «παραβίασης της προσδοκίας» σχετικά με το φυσικό τους περιβάλλον”.
Μελέτες σε ανθρώπους έχουν επίσης δείξει ότι οι κόρες των ματιών διαστέλλονται περισσότερο ως αντίδραση σε αυξημένες νοητικές προσπάθειες, όπως:
-υπολογισμούς, ή,
-ισχυρότερα συναισθήματα, όπως:
-ενθουσιασμός ή έκπληξη – γνωστά ως ψυχοαισθητήρια απόκριση της κόρης.
Και προηγούμενη έρευνα σε σκύλους άφησε να εννοηθεί ότι διαστέλλουν τις κόρες τους περισσότερο όταν κοιτάζουν θυμωμένα ανθρώπινα πρόσωπα, σε σύγκριση με χαρούμενα ανθρώπινα πρόσωπα.
Ο Völter και ο συνάδελφός του Ludwig Huber , επίσης στο Πανεπιστήμιο Κτηνιατρικής, αποφάσισαν να δουν πώς έβλεπαν τα σκυλιά κινούμενες μπάλες που δεν ακολουθούσαν πάντα τους βασικούς νόμους της φυσικής επαφής.
Εκπαίδευσαν 14 ενήλικα σκυλιά κατοικίδιων ζώων -κυρίως κολεϊ, Λαμπραντόρ ριτρίβερ και μικτές ράτσες- να τοποθετούν το κεφάλι τους σε ένα σαγόνι μπροστά από μια οθόνη υπολογιστή και εξοπλισμό παρακολούθησης ματιών.
Στη συνέχεια, έδειξαν στα ζώα σύντομα βίντεο, με τυχαία σειρά, με πολύχρωμες τρισδιάστατες μπάλες σε κίνηση.
Σε ένα βίντεο, μια μπάλα κυλάει προς μια δεύτερη, ακίνητη μπάλα και στη συνέχεια τρέχει πάνω της.
Η πρώτη μπάλα σταματά και η δεύτερη αρχίζει να κινείται – ακριβώς όπως περιγράφουν οι νόμοι της κίνησης του Νεύτωνα.
Σε άλλο βίντεο, ωστόσο, η πρώτη μπάλα κυλά προς τη δεύτερη μπάλα, αλλά σταματά ξαφνικά πριν την φτάσει.
Και τότε, η δεύτερη μπάλα αρχίζει ξαφνικά να κυλάει μόνη της – σε αντίθεση με τις βασικές φυσικές αρχές.
“Όπως τα ανθρώπινα βρέφη και οι χιμπατζήδες, τα σκυλιά κάρφωσαν τα μάτια τους περισσότερο στις μπάλες που δεν κινούνταν με λογικό τρόπο“, λέει ο Völter.
Ακόμη πιο πειστική, όμως, ήταν η αντίδραση των μαθητών τους:
–Έβλεπαν με συνέπεια τα «λάθος» σενάρια με πιο διευρυμένους μαθητές, υποδηλώνοντας ότι αυτό ήταν αντίθετο με τις προσδοκίες τους.
“Αυτό δεν σημαίνει ότι τα σκυλιά καταλαβαίνουν απαραίτητα τη φυσική, με τους πολύπλοκους υπολογισμούς της”, λέει ο Völter.
Αλλά, υποδηλώνει ότι οι σκύλοι έχουν μια σιωπηρή κατανόηση του φυσικού τους περιβάλλοντος.
«Αυτό είναι ένα είδος [μιας] διαισθητικής προσδοκίας κατανόησης», λέει ο Völter.
Αλλά αυτό ισχύει και για τους ανθρώπους, σωστά;
Το βρέφος στην ηλικία των 7 μηνών έχει προσδοκίες για το περιβάλλον και εντοπίζει εάν αυτές οι προσδοκίες παραβιάζονται.
Νομίζω ότι στηρίζονται σε αυτές τις προσδοκίες και χτίζουν μια πλουσιότερη κατανόηση του περιβάλλοντός τους με βάση αυτές τις προσδοκίες».
Το πώς τα σκυλιά χρησιμοποιούν τέτοιες απροσδόκητες πληροφορίες δεν έχει ακόμη διερευνηθεί, καταλήγει ο Völter.
Αναφορά περιοδικού: Biology Letters , DOI: 10.1098/rsbl.2021.0465
