Ένα τεχνητό πάγκρεας κατασκευασμένο από εφαρμογή για κινητά τηλέφωνα ασύρματα συνδεδεμένη με εμφυτευμένο αισθητήρα γλυκόζης και αντλία ινσουλίνης μπορεί να παρακολουθεί και να ελέγχει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μικρών παιδιών με διαβήτη τύπου 1 πιο αποτελεσματικά από την τρέχουσα τυπική θεραπεία.
Ο διαβήτης τύπου 1 προκαλείται από την καταστροφή των κυττάρων στο πάγκρεας που φυσιολογικά παράγουν ινσουλίνη, μια ορμόνη που ρυθμίζει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.
Η έλλειψη ρύθμισης της γλυκόζης στο αίμα μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή.
“Η θεραπεία μικρών παιδιών με αυτή τη μορφή διαβήτη μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολη επειδή έχουν λιγότερο προβλέψιμα μοτίβα διατροφής και άσκησης, και επομένως πιο μεταβλητές απαιτήσεις σε ινσουλίνη“, λέει η Julia Ware από το Πανεπιστήμιο του Cambridge.
Η τυπική θεραπεία για μικρά παιδιά με διαβήτη τύπου 1 ονομάζεται θεραπεία με αντλία επαυξημένης αισθητήρα, η οποία χρησιμοποιεί έναν αισθητήρα για την παρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα και απαιτεί από τους φροντιστές να εισάγουν με μη αυτόματο τρόπο πόση ινσουλίνη θα απελευθερωθεί, τόσο κατά την ώρα των γευμάτων όσο και όταν το παιδί δεν είναι τρώει.
Για να απλοποιήσουν αυτή τη διαδικασία, οι συνάδελφοι του Ware ανέπτυξαν μια εφαρμογή που ονομάζεται CamAPS FX, η οποία συνδέεται με έναν αισθητήρα γλυκόζης κάτω από το δέρμα και μια αντλία ινσουλίνης που τροφοδοτεί ένα στρώμα λίπους στην κοιλιά.
Ένας αλγόριθμος υπολογίζει αυτόματα πόση ινσουλίνη πρέπει να χορηγηθεί με βάση τα μετρούμενα επίπεδα γλυκόζης.
Πριν από τα γεύματα, επιπλέον δόσεις ινσουλίνης πρέπει να εισάγονται χειροκίνητα.
Τώρα, οι ερευνητές συνέκριναν το τεχνητό πάγκρεας που λειτουργεί με εφαρμογή με την τυπική θεραπεία με αντλία με αυξημένη αισθητήρα σε 74 παιδιά ηλικίας ενός έως επτά ετών.
-Τα παιδιά περνούσαν επίσης λιγότερο από το ένα τέταρτο της ημέρας με υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, που ονομάζεται υπεργλυκαιμία, όταν χρησιμοποιούσαν το τεχνητό πάγκρεας.
Αυτός ήταν σχεδόν 10% λιγότερος χρόνος σε σχέση με την τυπική θεραπεία.
Εν τω μεταξύ, τα παιδιά παρουσίασαν χαμηλά επίπεδα γλυκόζης ή υπογλυκαιμία, για παρόμοιο χρόνο κάθε μέρα με οποιαδήποτε από τις δύο θεραπείες.
«Τα οφέλη ήταν ακόμη μεγαλύτερα από ό,τι περιμέναμε», λέει ο Ware.
«Οι γονείς περιέγραψαν το [τεχνητό πάγκρεας] ως που άλλαζε τη ζωή, καθώς σήμαινε ότι μπορούσαν να χαλαρώσουν και να αφιερώσουν λιγότερο χρόνο ανησυχώντας για τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα του παιδιού τους, ιδιαίτερα τη νύχτα», λέει.
Αναφορά περιοδικού: New England Journal of Medicine , DOI: 10.1056/NEJMoa2111673
