Η Μάρθα Λίλαρντ, η τελευταία ασθενής στις Ηνωμένες Πολιτείες που συνέχιζε να ζει με τη βοήθεια του ιστορικού «σιδερένιου πνεύμονα», «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών, κλείνοντας ένα μοναδικό κεφάλαιο στην ιστορία της ιατρικής.
Η Λίλαρντ είχε προσβληθεί από πολιομυελίτιδα σε ηλικία μόλις πέντε ετών, την εποχή που η νόσος προκαλούσε χιλιάδες θανάτους και σοβαρές αναπηρίες.
Από τότε και για τα επόμενα 73 χρόνια, η αναπνοή της υποστηριζόταν από τον μεταλλικό θάλαμο αρνητικής πίεσης, γνωστό ως «σιδερένιος πνεύμονας».
Παρά τις τεράστιες δυσκολίες, δεν επέτρεψε ποτέ στην ασθένεια να καθορίσει τη ζωή της.
Με τη βοήθεια ειδικά διαμορφωμένου αυτοκινήτου διατηρούσε την ανεξαρτησία της, ζωγράφιζε, ασχολούνταν με τα αγαπημένα της σκυλιά και παρέμενε ιδιαίτερα δραστήρια στην καθημερινότητά της.
Η οικογένειά της είχε συμβάλει καθοριστικά ώστε να μπορεί να ζει όσο το δυνατόν πιο αυτόνομα. Συγγενείς της κατασκεύασαν ειδικό μηχανισμό που της επέτρεπε να μπαίνει και να βγαίνει μόνη της από τη συσκευή, κάτι εξαιρετικά σπάνιο για ασθενείς με αντίστοιχες ανάγκες.
Η επίσημη αιτία θανάτου αποδόθηκε σε μεταπολιομυελιτιδικό σύνδρομο και χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, ενώ η αδελφή της εκτιμά ότι η κατάσταση της υγείας της επιβαρύνθηκε και από τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της Covid-19.
Η ιστορία της Μάρθα Λίλαρντ επανέφερε στο προσκήνιο τη σημασία του εμβολιασμού κατά της πολιομυελίτιδας. Πριν από την κυκλοφορία του πρώτου εμβολίου το 1955, η ασθένεια προκαλούσε εκτεταμένες παραλύσεις και χιλιάδες άνθρωποι εξαρτώνταν από τον «σιδερένιο πνεύμονα» για να παραμείνουν στη ζωή.
Οι συγγενείς της εκφράζουν σήμερα την ανησυχία τους για τη μείωση της εμβολιαστικής κάλυψης, επισημαίνοντας ότι οι νεότερες γενιές δεν έχουν βιώσει τις δραματικές συνέπειες της πολιομυελίτιδας και ενδέχεται να υποτιμούν τον κίνδυνο της νόσου.
