Μια νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, διαπίστωσε πως το μητρικό γάλα κάθε μητέρας περιέχει ένα μοναδικό σύνολο αντισωμάτων.
Καθώς η πρώτη ανοσία ενός μωρού επηρεάζεται από τα αντισώματα του μητρικού γάλακτος, η νέα έρευνα παρέχει πληροφορίες σχετικά με το γιατί η προστασία από διάφορες λοιμώξεις ποικίλλει μεταξύ των βρεφών και γιατί ορισμένα αναπτύσσουν μία απειλητική για τη ζωή ασθένεια του εντέρου που ονομάζεται νεκρωτική εντεροκολίτιδα.
Όπως εξηγεί ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, αναπληρωτής καθηγητής Παιδιατρικής και Ανοσολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πίτσμπουργκ και στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο του Πίτσμπουργκ, Τίμοθι Χαντ, «ενώ κάθε δότρια γάλακτος στη μελέτη είχε πολύ διαφορετικό προφίλ αντισωμάτων, διαπιστώσαμε ότι τα αντισώματα από την ίδια δότρια ήταν αρκετά παρόμοια με την πάροδο του χρόνου, ακόμη και σε διάστημα μηνών».
«Αυτό σημαίνει», συνεχίζει ο ίδιος, «ότι εάν η μητέρα ενός μωρού τυχαίνει να μην έχει συγκεκριμένα αντισώματα, όπως αυτά που αποκρούουν τη νεκρωτική εντεροκολίτιδα, δεν πρόκειται το μωρό να λάβει ποτέ αυτήν την ανοσία. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί ορισμένα μωρά παθαίνουν νεκρωτική εντεροκολίτιδα και άλλα όχι».
Πριν ωριμάσει το ανοσοποιητικό σύστημά τους, τα μωρά προστατεύονται από τα επιβλαβή βακτήρια μέσα από αντισώματα που μεταφέρονται μέσω του πλακούντα της μητέρας και στη συνέχεια μέσω του μητρικού γάλακτος.
Ο Τ.Χαντ περιγράφει ότι «κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τα κύτταρα Β ταξιδεύουν από το έντερο στον μαστικό αδένα, όπου αρχίζουν να παράγουν αντισώματα. Η μητέρα προσπαθεί να προστατεύσει το βρέφος της χρησιμοποιώντας αντισώματα που χρησιμοποιεί για να προστατεύσει το δικό της έντερο».
Κατά τη διάρκεια του θηλασμού, το γάλα της μητέρας μεταβάλλεται από πρωτόγαλα πλούσιο σε πρωτεΐνες υψηλής συγκέντρωσης σε ώριμο γάλα.
Για να μάθουν αν αλλάζει και η σύνθεση των αντισωμάτων, οι ερευνητές συνέκριναν το μητρικό γάλα από τις ίδιες δότριες με την πάροδο του χρόνου. Επίσης, εξέτασαν τις ίδιες δότριες κατά τη διάρκεια πολλαπλών κυήσεων.
«Τα αντισώματα όχι μόνο ήταν παρόμοια στις δότριες κατά τη διάρκεια μιας εγκυμοσύνης, αλλά ήταν επίσης αξιοσημείωτα σταθερά μεταξύ των βρεφών», δηλώνει ο Τ.Χαντ.
Η νεκρωτική εντεροκολίτιδα είναι περίπου δύο έως τέσσερις φορές πιο συχνή στα βρέφη που τρέφονται με φόρμουλα από εκείνα που τρέφονται με μητρικό γάλα.
Άλλες μελέτες δείχνουν ότι το γάλα της ίδιας της μητέρας είναι η καλύτερη τροφή για τη μείωση της πιθανότητας ενός πρόωρου μωρού να αναπτύξει νεκρωτική εντεροκολίτιδα, αλλά αν αυτό δεν είναι διαθέσιμο, το γάλα δότριας είναι ένα σημαντικό υποκατάστατο ή συμπλήρωμα.
Αυτό το γάλα αποστειρώνεται για να σκοτώσει τα βακτήρια, ωστόσο οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η παστερίωση μείωσε τα επίπεδα αντισωμάτων στο γάλα της δότριας.
Αναφέρουν, όμως, ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να κατανοηθεί ποια επίπεδα αντισωμάτων προστατεύουν από ασθένειες, όπως η νεκρωτική εντεροκολίτιδα.
