Η υδροχλωρική κεταμίνη είναι ένα αναισθητικό που προκαλεί στους ανθρώπους να νιώθουν αποκομμένοι από το σώμα τους.
Σε χαμηλές δόσεις, διατηρούν τις αισθήσεις τους και μπορούν να μιλήσουν αλλά δεν αισθάνονται πόνο.
Σε υψηλότερες δόσεις, η κεταμίνη χρησιμοποιείται για να προκαλέσει μια κατάσταση που μοιάζει με έκσταση ή να καταπραΰνει άτομα με εγκαύματα ή άλλους τραυματικούς τραυματισμούς.
Το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σύντομες επεμβάσεις, ιδιαίτερα σε παιδιά που είναι αλλεργικά σε άλλα φάρμακα.
Οι κτηνίατροι χρησιμοποιούν επίσης κεταμίνη ως αναισθητικό.
Ένας μικρός αριθμός ανθρώπων, συνήθως εκείνοι που χρησιμοποιούν και άλλα φάρμακα, χρησιμοποιούν κεταμίνη ως ψυχαγωγικό φάρμακο.
Οι χρήστες ψυχαγωγίας αναζητούν το αίσθημα χαλάρωσης και αποσύνδεσης που προκαλεί, καθώς και παραισθησιογόνες επιδράσεις που αλλάζουν την όραση, τον ήχο και την αφή.
Οι άνθρωποι μπορεί να πάρουν κεταμίνη κατά λάθος, επειδή πωλείται ως έκσταση ή αναμιγνύεται με έκσταση.
Στην Αυστραλία, η κεταμίνη είναι ένα Πρόγραμμα 8 , ή ελεγχόμενο φάρμακο που πωλείται ως Ketamine APOTEX, Ketalar ή Ketamine-Claris.
Για τα ζώα , πωλείται ως Ketaset, Vetalar και Vetaket.
Η κεταμίνη παράγεται ως υγρό σε μικρές φιάλες για ιατρική χρήση.
Το υγρό εξατμίζεται για ψυχαγωγική χρήση για να παραχθεί μια λευκή σκόνη που ρουθουνίζεται, καταπίνεται ή διαλύεται σε νερό και εγχέεται.
Μια σύντομη ιστορία της κεταμίνης
Η κεταμίνη ανακαλύφθηκε το 1962 και εγκρίθηκε για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες ως αναισθητικό πεδίου μάχης κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.
Ο Calvin L. Stevens, καθηγητής χημείας στο Wayne State University, δημιούργησε την κεταμίνη όταν διεξήγαγε έρευνα για τη φαινκυκλιδίνη – ένα αναισθητικό γνωστό και ως “σκόνη αγγέλου“, το οποίο λειτουργούσε καλά αλλά προκαλούσε παραισθήσεις στους ανθρώπους καθώς ξυπνούσαν.
Η κεταμίνη ονομάστηκε CI-581 και ήταν το ένα δέκατο της ισχυρής φαινκυκλιδίνης.
Μετά από έρευνα σε ζώα, η κεταμίνη δοκιμάστηκε σε ανθρώπους κρατουμένους το 1964 και το 1965.
Ο Guenter Corssen, καθηγητής αναισθητικών, διεξήγαγε πειράματα στο CI-581 χρησιμοποιώντας κρατούμενους που είχαν προσφερθεί εθελοντικά.
Βρήκε ότι ήταν ένα αναισθητικό ταχείας δράσης που έφευγε γρήγορα.
Ο Corssen ανέφερε ότι ορισμένοι από τους άνδρες στους οποίους δοκιμάστηκε είχαν παραισθήσεις.
Αυτές περιλάμβαναν:
-τη σκέψη ότι είχαν πεθάνει,
-τα χέρια και τα πόδια τους είχαν κοπεί ή,
-ότι είχαν πάει στο διάστημα.
Κάποιοι αρνήθηκαν να συνεχίσουν την έρευνα.
Ο Corssen ήταν ο πρώτος που αποκάλεσε την κεταμίνη διασπαστικό αναισθητικό , που σημαίνει ότι σας κάνει να νιώθετε αποκομμένος από το σώμα σας.
Η κεταμίνη βρίσκεται πλέον στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ως αναισθητικό.
Η παρασκευή της κεταμίνης είναι πολύπλοκη, επομένως δεν παρασκευάζεται παράνομα.
Οι φαρμακευτικές εταιρείες το κατασκευάζουν για ιατρική και κτηνιατρική θεραπεία.
-Ποιος χρησιμοποιεί κεταμίνη;
Η κεταμίνη άρχισε να χρησιμοποιείται ως ψυχαγωγικό ναρκωτικό στη δεκαετία του 1970 λόγω των διασπαστικών και παραισθησιογόνων επιδράσεών της.
Αλλά δεν είναι πολλοί άνθρωποι που χρησιμοποιούν κεταμίνη.
Η χρήση τους τελευταίους 12 μήνες αναφέρεται ότι είναι περίπου 0,4% του Αυστραλιανού πληθυσμού.
Μόνο το 1,7% χρησιμοποιεί ποτέ κεταμίνη στη διάρκεια της ζωής του.
Η διάρκεια ζωής της χρήσης έχει διπλασιαστεί από το 1999, υποδηλώνοντας μεγαλύτερη διαθεσιμότητα κεταμίνης για όσους θέλουν να τη δοκιμάσουν.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που χρησιμοποιούν κεταμίνη θα είναι επαγγελματίες υγείας ή ιατρικής που μπορούν να την πάρουν στο χώρο εργασίας τους ή άτομα στην κουλτούρα του χορευτικού κλαμπ που είναι πιθανό να κάνουν χρήση άλλων ναρκωτικών .
Επιπτώσεις και κίνδυνοι
Μελέτες που διεξήχθησαν τη δεκαετία του 1990 διαπίστωσαν ότι η κεταμίνη προκαλεί τα ίδια συμπτώματα με τη σχιζοφρένεια :
-ασυνήθιστες σκέψεις,
-παραισθήσεις,
-δυσκολία στην εξήγηση πραγμάτων (αποδιοργανωμένη ομιλία),
-συναισθηματική απόσυρση και,
-δυσκολία στην κίνηση.
Τα αποτελέσματα της κεταμίνης σχετίζονται με την ποσότητα που λαμβάνεται .
Μια δόση 1-2 mg ανά κιλό σωματικού βάρους, παράγει μια έντονη εμπειρία που διαρκεί περίπου μία ώρα.
Τα αποτελέσματα ξεκινούν σε λιγότερο από πέντε λεπτά σε περίπτωση ένεσης, ή σε 30 λεπτά σε περίπτωση κατάποσης.
Τα αποτελέσματα διαρκούν περίπου μία ώρα, με όλα τα αποτελέσματα να εξαφανίζονται μετά από δύο έως τρεις ώρες.
Μεγαλύτερες δόσεις κεταμίνης προκαλούν αναισθητικό αποτέλεσμα, ή αυτό που οι χρήστες ψυχαγωγίας αναφέρουν ως «τρύπα Κ».
Μια τρύπα Κ γενικά επιτυγχάνεται όταν ο χρήστης είναι σχεδόν πλήρως ναρκωμένος και περιγράφεται ως παρόμοια με μια εξωσωματική ή παραλίγο θανατηφόρο εμπειρία.
Υψηλές δόσεις κεταμίνης μπορεί να προκαλέσουν:
-αναπνευστικά προβλήματα,
-μυϊκές συσπάσεις,
-ζάλη,
-μπερδεμένη ομιλία,
-ναυτία και έμετο.
Οι άνθρωποι μπορεί να τραυματιστούν λόγω προβλημάτων:
-ισορροπίας,
-μούδιασμα,
-μυϊκή αδυναμία και,
-κακή όραση.
Πιθανώς λόγω των αναισθητικών ιδιοτήτων της, η κεταμίνη έχει αναφερθεί ως φάρμακο «βιασμού χουρμά».
Υπάρχουν λίγες αναφορές υπερδοσολογίας ή θανάτου από κεταμίνη.
Η δοσολογία ελέγχεται σε ιατρικά περιβάλλοντα, ανάλογα με το σωματικό βάρος και για ψυχαγωγικούς λόγους οι άνθρωποι τείνουν να χρησιμοποιούν λιγότερο.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι όταν η κεταμίνη συνδυάζεται με αλκοόλ, ή άλλα κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως οπιοειδή ή βενζοδιαζεπίνες, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την αναπνοή και να προκαλέσουν θάνατο .
Οι θάνατοι που σχετίζονται με την κεταμίνη μπορεί να οφείλονται σε ατυχήματα ενώ επηρεάζονται.
Ένα παράδειγμα θα ήταν ο πνιγμός σε ένα μπάνιο μετά τη λήψη κεταμίνης και η απώλεια των αισθήσεων.
Πιθανές μελλοντικές χρήσεις
Παρόλο που είναι κατασταλτικό του νευρικού συστήματος, η κεταμίνη διεγείρει την κυκλοφορία.
Αυτό σημαίνει ότι δεν προκαλεί χαμηλή αρτηριακή πίεση όπως τα περισσότερα αναισθητικά, καθιστώντας το χρήσιμο για τη θεραπεία ατόμων με τραύματα στο κεφάλι .
Η κεταμίνη έχει χρησιμοποιηθεί ως αντικαταθλιπτικό για άτομα με κατάθλιψη ανθεκτική στη θεραπεία.
Μια χαμηλή δόση κεταμίνης χορηγείται ενδοφλεβίως, με τους ασθενείς να αναφέρουν επιδράσεις σε δύο ώρες που διήρκεσαν μία ή δύο εβδομάδες.
Αν και η ποιότητα των αποδεικτικών στοιχείων που υποστηρίζουν τα θετικά αποτελέσματα είναι γενικά χαμηλή, οι αρχικές μελέτες έχουν προκαλέσει ενδιαφέρον επειδή η κεταμίνη δρα γρήγορα και φαίνεται να λειτουργεί σε διαφορετικούς υποδοχείς από τα παραδοσιακά αντικαταθλιπτικά.
Η κεταμίνη δεν είναι εγκεκριμένη για τη θεραπεία της κατάθλιψης, επομένως αυτή είναι μια χρήση εκτός ετικέτας.
Από τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, μια μορφή ρινικού σπρέι κεταμίνης ( εσκεταμίνη ) ξεκίνησε κλινικές δοκιμές για τη θεραπεία της κατάθλιψης.
Η Αυστραλία διεξάγει τη μεγαλύτερη μελέτη στον κόσμο για την κεταμίνη ως θεραπεία για την κατάθλιψη.
Μια δοκιμή τακτικών ενέσεων κεταμίνης βοήθησε τους ηλικιωμένους με κατάθλιψη να αισθάνονται λιγότερο καταθλιπτικοί, με περίπου τους μισούς να αναφέρουν ότι δεν έχουν κατάθλιψη έξι μήνες αργότερα.
Όμως οι ερευνητές είναι επιφυλακτικοί σχετικά με τα αποτελέσματα επειδή μόνο 16 άτομα συμμετείχαν στη δοκιμή.
Μια άλλη δοκιμή βρίσκεται σε εξέλιξη με διαφορετικές ηλικιακές ομάδες ανθρώπων που έχουν δοκιμάσει άλλες θεραπείες που δεν έχουν μειώσει την κατάθλιψή τους.
Τα στοιχεία εξακολουθούν να είναι περιορισμένα σχετικά με την επίδραση της κεταμίνης στην κατάθλιψη, τις παρενέργειες, το χρονικό διάστημα που είναι ασφαλές για χρήση και εάν η ανοχή στο φάρμακο θα αποτελέσει πρόβλημα για τα άτομα που τη χρησιμοποιούν.
Σύνδεσμος για το άρθρο: https://theconversation.com/weekly-dose-anaesthetic-and-recreational-drug-ketamine-could-be-used-to-treat-depression-81468
