“Είναι ακροβασία η συνταγογράφηση με δραστική ουσία”

Η ανακοίνωση του ΕΟΠΥΥ για την της αναστολή της εφαρμογής του μέτρου της συνταγογράφησης με βάση τη  δραστική ουσία , αποτελεί αναμενόμενη εξέλιξη για όσους γνωρίζουν τον τρόπο και τα όρια λειτουργίας της φαρμακευτικής αγοράς, τονίζουν τα μέλη της Πανελλήνιας Ένωσης Φρμακοβιομηχανίας.
Οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες εδώ και καιρό επισημαίνουν ότι η συνταγογράφηση με βάση τη δραστική ουσία  αποτελεί ανούσιο μέτρο με μόνο σίγουρο αποτέλεσμα την καταστροφή της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας, την υποβάθμιση της ποιότητας των θεραπειών και βέβαια την αύξηση της δαπάνης ως αποτέλεσμα της υποκατάστασης των ανώνυμων γενοσήμων με εντός πατέντου ακριβότερα επώνυμα φάρμακα για τις ίδιες ενδείξεις.

Ο κ. Θεόδωρος Κωλέτης, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας, σχολιάζοντας την ανακοίνωση και την εφαρμογή του μέτρου, είπε: «Ο διοικητικός μηχανισμός δεν ήταν έτοιμος να υποστηρίξει ένα τέτοιο εγχείρημα, όπως άλλωστε έδειξε και η εμπειρία της πρώτης ημέρας εφαρμογής του μέτρου, με αμέτρητες τεχνικές δυσκολίες να έχουν επιφέρει χάος μεταξύ ταμείων και φαρμακείων και τους ασθενείς να βρίσκονται για άλλη μια φορά στον κυκεώνα της ταλαιπωρίας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι οι γιατροί άρχισαν από την πρώτη κιόλας μέρα εφαρμογής του μέτρου να συνταγογραφούν ακριβότερα εισαγόμενα φάρμακα για τις ίδιες ενδείξεις με κίνδυνο την ανεξέλεγκτη αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης και τη μη επίτευξη των στόχων που έχει θέσει η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας.

Ποιος θα αναλάβει επιτέλους την ευθύνη για την αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης στα ασφαλιστικά ταμεία? Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για την ανεξέλεγκτη συνταγογράφηση ακριβότερων εντός πατέντου επώνυμων φαρμάκων για τις ίδιες ενδείξεις? Πρέπει πλέον να σταματήσουν οι πειραματισμοί σε άνευ ουσίας μέτρα σε βάρος των ασθενών και της Ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας και να εφαρμοστεί η Τιμή Αναφοράς, μέτρο που εφαρμόζεται διεθνώς και αντιμετωπίζει το φαινόμενο της υποκατάστασης. Η χώρα χρειάζεται τώρα, χωρίς καθυστέρηση, μια ρεαλιστική φαρμακευτική πολιτική, χωρίς ακροβασίες και κινήσεις εντυπωσιασμού..»