Οι παλινωδίες στον χώρο του φαρμάκου είναι ένα πρόβλημα που με τα διαδοχικά μέτρα- Μνημόνιο, Πολυνομοσχέδιο, Μεσοπρόθεσμο- δεν επιτρέπει ακόμη και στους άμεσα εμπλεκόμενους να γνωρίζουν τι θα ξημερώσει. Και αυτή η κυβέρνηση χρησιμοποιεί το φάρμακο με τρόπο δημαγωγικό.
Σύμφωνα με τον φαρμακοποιό Γιώργο Κιοσέ “η σημερινή «ιδιόρρυθμη» κυβέρνηση είναι η μοναδική στα χρονικά της χώρας μας που κατέβαλε τεράστια προσπάθεια να δυσφημήσει διαδοχικά όλη τη φαρμακευτική κοινότητα. Κυρίως, όμως, απεφάνθησαν ότι για το μεγαλύτερο κομμάτι της κρίσης στον χώρο της υγείας ευθύνονται οι φαρμακοποιοί και η φαρμακευτική δαπάνη.
Οι ισχυρισμοί αυτοί καταρρίπτονται με απλά ερωτήματα:
– Είναι δυνατόν ώριμοι άνθρωποι, που θέλουν να υπερασπιστούν τα συμφέροντα του κράτους, να μη γνωρίζουν ότι οι φαρμακοποιοί δεν συνταγογραφούν, αλλά εκτελούν μόνο τις συνταγές;
– Είναι δυνατόν να μη γνωρίζουν ότι η φαρμακευτική δαπάνη αποτελεί μόλις το 19-20% της ετήσιας δαπάνης υγείας;
– Είναι δυνατόν να μη γνωρίζουν ότι η αξία του φαρμάκου είναι ότι το περιεχόμενό του σώζει ζωές, και όχι η τιμή του;
– Είναι δυνατόν να μην εμπιστεύονται όλο τον χώρο παραγωγής και εισαγωγής φαρμάκου της χώρας μας, η οποία διέπεται από τα αυστηρότερα θεσμικά πλαίσια διανομής, αποθήκευσης και διάθεσης, καθώς και από μηδενική ύπαρξη πλαστών φαρμάκων, καταστρέφοντας όλο το πλαίσιο με μειώσεις ποσοστών κέρδους, rebate και απαγορεύσεις εκπτώσεων, πολιτικές δηλαδή που φτάνουν όλο το σύστημα στα όριά του;
– Είναι δυνατόν να μην υλοποιούν πενταετή ή δεκαετή προγράμματα πρόληψης ασθενειών (π.χ., διαβήτης, καρδιαγγειακές παθήσεις, που αφορούν το 30% της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης), όπως σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και την Αμερική, τα οποία σε βάθος χρόνου θα ανακουφίσουν τα ασφαλιστικά ταμεία και όλες τις δαπάνες υγείας;
– Είναι δυνατόν να αγνοούν τις αρχές της Φαρμακοοικονομίας στην πολιτική φαρμάκων, σύμφωνα με τις οποίες η αύξηση μιας δαπάνης μειώνει δραστικά τις υπόλοιπες δαπάνες υγείας, τον αριθμό αναρρωτικών αδειών και απουσίας από την εργασία;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάθε κυβέρνηση, ανεξαρτήτως πολιτικής απόχρωσης, μπορεί να πάρει ακόμα και εσφαλμένες αποφάσεις, δίχως να τίθεται θέμα ηθικό κατ’ ανάγκην.
Όμως, οι προσπάθειες
– με δυσβάσταχτα μέτρα κατά του φαρμακείου,
– με «διαπόμπευση» των φαρμακοποιών ως κύριους υπεύθυνους της ανεξέλεγκτης αύξησης της φαρμακευτικής δαπάνης,
– «διάρρηξης» της στενής σχέσης φαρμακοποιού-ασθενούς,
– πρόκλησης φθόνου για «δήθεν» προνόμια των φαρμακοποιών έπεσαν στο κενό.
Αντίθετα, όλοι γνωρίζουν ότι το φαρμακείο στήριξε όλα τα προηγούμενα χρόνια και εξακολουθεί να στηρίζει τη φαρμακευτική περίθαλψη των ασφαλισμένων από τις πολύμηνες καθυστερήσεις πληρωμών των ταμείων, και όχι μόνο, κυρίως σε βάρος της ποιότητας ζωής του ίδιου και της οικογένειάς του.
Ας προσπαθήσουν, λοιπόν, να συνεννοηθούν με τις ηγεσίες των φαρμακευτικών συλλόγων, και κυρίως με αυτήν του ΠΦΣ, ο οποίος ex oficcio είναι θεσμικός σύμβουλος του Υπουργείου, να στηρίξουν και να μη δυσφημούν το φαρμακευτικό επάγγελμα και, κατ’ επέκταση, την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
Αν συνεχιστεί η ίδια πορεία σε όλες τις εκφάνσεις του φαρμάκου, θα διαπιστώσουν σύντομα ότι η διαχείριση του χάους στον χώρο του φαρμάκου θα είναι το δυσχερέστερο εγχείρημα.”
