Με την εξαιρετικά μεταλλαγμένη παραλλαγή omicron να εξαπλώνεται γρήγορα , οι άνθρωποι θέλουν να γνωρίζουν εάν η ανοσία από τον εμβολιασμό ή μια προηγούμενη μόλυνση θα είναι αρκετή για να τους προστατεύσει από τη μόλυνση ή την ανάπτυξη σοβαρής ασθένειας.
Εάν η προηγούμενη ανοσία παρέχει όντως επαρκή προστασία, τότε τα προληπτικά μέτρα για την επιβράδυνση της εξάπλωσης του Omicron, μαζί με τον εμβολιασμό και την ενίσχυση των ατόμων, θα πρέπει να αποτρέψουν την αφόρητη πίεση στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης.
Αλλά αν όχι, τότε οι αυξημένοι κοινωνικοί περιορισμοί είναι αναπόφευκτοι καθώς η παραλλαγή εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο και δυνητικά αντικαθιστά το Δέλτα, που είναι επί του παρόντος η κυρίαρχη παραλλαγή.
Οι πρώιμες μελέτες – όλες εξακολουθούν να είναι προεκτυπώσεις, οπότε δεν έχουν ακόμη αναθεωρηθεί επίσημα από άλλους επιστήμονες – υποδηλώνουν ότι το omicron αντιμετωπίζεται λιγότερο καλά από την υπάρχουσα ανοσία.
Ωστόσο, η έρευνα δείχνει επίσης ότι η χορήγηση μιας τρίτης αναμνηστικής δόσης εμβολίου μπορεί να προσφέρει προστασία.
Έτσι, τα άσχημα νέα δεν είναι τόσο άσχημα όσο θα μπορούσαν να είναι, αλλά τα καλά νέα πρέπει επίσης να αντιμετωπίζονται με προσοχή.
Να γιατί.
Περισσότερο στην ανοσία παρά στα αντισώματα
Αναπόφευκτα, οι πρώτες αναφορές έχουν επικεντρωθεί στα πιο γρήγορα προσβάσιμα δεδομένα, που είναι η ποσότητα των αντισωμάτων που έχουν οι άνθρωποι στο αίμα τους που είναι ικανά να εξουδετερώσουν τη νέα παραλλαγή.
Συνολικά, τα δεδομένα υποδεικνύουν σταθερά ότι όμικρον μπορεί να ξεφύγει από αυτά τα αντισώματα εξουδετέρωσης σε κάποιο βαθμό:
–η μείωση της εξουδετέρωσης σε διπλά-εμβολιασμένα άτομα είναι κάπου μεταξύ 10 έως 20-πλάσια έως 40-φορές σε σύγκριση με το Δέλτα.
Τούτου λεχθέντος, σε άτομα που είχαν λάβει δύο εμβόλια και είχαν επίσης μολυνθεί, το επίπεδο εξουδετέρωσης του όμικρον ήταν υψηλότερο.
Αυτό μπορεί να φαίνεται ανησυχητικό.
Αλλά δεν είναι όλη η ιστορία.
Σε προηγούμενες μελέτες που εξέτασαν προηγούμενες μορφές του ιού, τα επίπεδα εξουδετερωτικών αντισωμάτων συσχετίστηκαν καλά με τα επίπεδα προστασίας – μεγαλύτερη εξουδετερωτική δραστηριότητα ισοδυναμεί με καλύτερη προστασία.
Αλλά τα χαμηλότερα επίπεδα εξουδετερωτικών αντισωμάτων δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι άνθρωποι εκτίθενται πλήρως.
Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης βρει ότι πολλοί άνθρωποι με χαμηλά επίπεδα αντισωμάτων εξακολουθούν να φαίνεται να προστατεύονται επαρκώς, ιδιαίτερα από σοβαρές ασθένειες, ακόμη και με τις νεότερες παραλλαγές όπως το Δέλτα.
Μπορεί να διαπιστώσουμε ότι το ίδιο ισχύει και με το Όμικρον.
Αυτό είναι πολύ πιθανό επειδή τα εξουδετερωτικά αντισώματα που επιτίθενται και ακυρώνουν τον ιό είναι μόνο μέρος της ανοσολογικής απόκρισης.
Υπάρχουν επίσης δεσμευτικά αντισώματα , τα οποία προσκολλώνται στον ιό ή σε μολυσμένα κύτταρα για να τα επισημάνουν σε άλλα ανοσοκύτταρα για καταστροφή, και Τ κύτταρα και Β κύτταρα μνήμης , που μπορούν να επιτεθούν απευθείας στον ιό και να παράγουν περισσότερα αντισώματα για να τον καταπολεμήσουν.
Ακόμη και στην αρχική απουσία αντισωμάτων που μπορούν να εξουδετερώσουν τον ιό, αυτοί οι μηχανισμοί μπορεί επίσης να παρέχουν ένα επίπεδο προστασίας έναντι μόλυνσης ή συμπτωματικής νόσου.
Αυτό μπορεί να είναι ακόμα αρκετό για να μειώσει την πιθανότητα το omicron να προκαλέσει σοβαρή ασθένεια και να περιορίσει τον αντίκτυπό του στα συστήματα υγείας.
Μια ώθηση για καλά νέα;
Δύο από τις πρόσφατες αναφορές υποδηλώνουν επίσης έντονα ότι μια τρίτη αναμνηστική δόση ενός εμβολίου για τον COVID αυξάνει δραματικά τα επίπεδα εξουδετερωτικών αντισωμάτων έναντι της ευρέως διαδεδομένης παραλλαγής Δέλτα και ότι αυτό θα αύξανε επίσης την εξουδετέρωση της παραλλαγής omicron.
Ένα από αυτά ( ένα δελτίο τύπου από την Pfizer ) υποδηλώνει ότι ένας ενισχυτής μπορεί να προσφέρει αρκετά αξιοσημείωτη αύξηση στην εξουδετέρωση του omicron, αν και περιλάμβανε μόνο μια περίληψη των αποτελεσμάτων και όχι το πλήρες σύνολο δεδομένων.
Μια πιο προσεκτική εξέταση των δεδομένων που είναι διαθέσιμα σε αυτές τις μελέτες αποκαλύπτει ότι η μειωμένη εξουδετέρωση του omicron μπορεί να είναι εξαιρετικά μεταβλητή (γι’ αυτό θα ήταν χρήσιμο να δούμε τα αποτελέσματα της Pfizer πλήρως).
Ενώ ορισμένα εμβολιασμένα ή προηγουμένως μολυσμένα άτομα είναι καλά στην εξουδετέρωση του Όμικρον, μερικά δεν έχουν σχεδόν καθόλου εξουδετερωτικά αντισώματα, ακόμη και μετά από αναμνηστική δόση.
Επομένως, αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι πιθανό να προστατεύονται από μόλυνση ή σοβαρή ασθένεια;
Είναι δύσκολο να πω.
Όπως συζητήθηκε παραπάνω, δεν γνωρίζουμε τον βαθμό στον οποίο οι άλλοι μηχανισμοί του ανοσοποιητικού συστήματος μπορούν να παρέχουν προστασία.
Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι αυτοί οι άλλοι ανοσοποιητικοί μηχανισμοί στοχεύουν διαφορετικά μέρη του κορωνοϊού για εξουδετέρωση αντισωμάτων.
Και ενώ το τμήμα του ιού που στοχεύουν τα εξουδετερωτικά αντισώματα – η πρωτεΐνη ακίδας – έχει μεταλλαχθεί σε μεγάλο βαθμό σε όμικρον, τα κομμάτια στα οποία εστιάζουν αυτοί οι άλλοι μηχανισμοί δεν επηρεάζονται τόσο άσχημα.
Μπορούμε να ελπίζουμε ότι τα άτομα με χαμηλά επίπεδα εξουδετερωτικών αντισωμάτων, ακόμη και μετά από ένα ενισχυτικό, θα προστατεύονται επομένως από αυτές τις άλλες ανοσοποιητικές άμυνες που παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αμείωτες.
Αυτό, ωστόσο, δεν είναι δεδομένο και χρειαζόμαστε περαιτέρω μελέτες για να μετρήσουμε την προστασία της πραγματικής ζωής.
Αισιοδοξία παρά αυτοπεποίθηση
Συνολικά, λοιπόν, αυτό που γνωρίζουμε μέχρι στιγμής είναι ότι ο εμβολιασμός ή η προηγούμενη μόλυνση θα πρέπει να παρέχει κάποια προστασία έναντι του όμικρον και ότι για τους περισσότερους ανθρώπους η προστασία θα πρέπει να αυξηθεί με μια αναμνηστική δόση εμβολίου.
Αλλά το κρίσιμο μήνυμα από αυτές τις πρώτες μελέτες είναι ότι χρειαζόμαστε ακόμα πολλές περισσότερες πληροφορίες για να αξιολογήσουμε τον εθνικό και παγκόσμιο αντίκτυπο της ταχείας εξάπλωσης αυτής της νέας παραλλαγής.
Χρειαζόμαστε περισσότερες και μεγαλύτερες μελέτες για τα εξουδετερωτικά αντισώματα μετά από διαφορετικούς συνδυασμούς εμβολίων και προηγούμενες λοιμώξεις.
Χρειαζόμαστε επίσης μελέτες για την ικανότητα άλλων προστατευτικών μηχανισμών (Τ κύτταρα, δεσμευτικά αντισώματα) να ελέγχουν τις λοιμώξεις και τις ασθένειες που προκαλούνται από το όμικρον.
Και πρέπει να γνωρίζουμε πόσο αυτοί οι μηχανισμοί ενισχύονται επίσης από μια τρίτη δόση εμβολίου.
Και πάνω από όλα, χρειαζόμαστε μεγάλες, σε πραγματικό χρόνο μελέτες των επιπέδων μόλυνσης και ασθενειών που αποδίδονται στο Omicron, ώστε να επιτραπεί η λήψη γρήγορων, ορθολογικών αποφάσεων για τη δημόσια υγεία.
Ερευνητικές ομάδες σε όλο τον κόσμο ασχολούνται με όλους αυτούς τους τομείς και, στο εγγύς μέλλον, μπορούμε να περιμένουμε ότι οι εκθέσεις τους θα κάνουν την κατάσταση πιο ξεκάθαρη.
