Μια στις δέκα έγκυες γυναίκες στις ΗΠΑ εκδηλώνουν διαβήτη κύησης, σύμφωνα με κυβερνητική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Preventing Chronic Disease.
Ο διαβήτης κύησης μπορεί να εκδηλωθεί και σε γυναίκες που δεν πάσχουν από διαβήτη, με μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις τόσο για την μητέρα όσο και για το παιδί. Όπως και στον διαβήτη τύπου ΙΙ, η παχυσαρκία θεωρείται σημαντικός συνεισφέρων παράγοντας. Η αυξημένη συχνότητα του διαβήτη κύησης συσχετίζεται με την παράλληλη αύξηση της παχυσαρκίας, παγκοσμίως.
Επιστημονική ομάδα των Κέντρων για τον Έλεγχο και την Πρόληψη των Ασθενειών, των ΗΠΑ, με επικεφαλής την επιδημιολόγο Κάρλα Ντε Σίστο, χρησιμοποίησε ειδικά ερωτηματολόγια καθώς και πιστοποιητικά γεννήσεως για να συγκρίνει τα ποσοστά διαβήτη κύησης, το διάστημα 2007-2008 και το 2009-2010.
Δεν προέκυψαν σημαντικές διαφορές στη συχνότητα του διαβήτη κύησης τα συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα.
Βέβαια, οι ερευνητές εξηγούν ότι υπάρχει δυσκολία στην αποτύπωση της πραγματικής συχνότητας του διαβήτη κύησης δεδομένων των διαφορών στον ορισμό της νόσου, μεταξύ των επιστημονικών ομάδων. Ενώ διαφορές υπάρχουν και μεταξύ των παθήσεων που αναγράφονται στα πιστοποιητικά γεννήσεων των αμερικανικών πολιτειών. Πάντως, τα στοιχεία από τη μελέτη δείχνουν ότι η συχνότητα του διαβήτη κύησης κυμαίνεται μεταξύ 4,6% και 9,2% στο σύνολο των κυήσεων.
Η συχνότητα ποίκιλε επίσης ανά γεωγραφική περιοχή, με το Γουαϊόμινγκ και την Γιουτα να έχουν τη χαμηλότερη συχνότητα, και την Νέα Υόρκη και το Ρόουντ Άιλαντ, την υψηλότερη. Οι ερευνητές αποδίδουν τις διαφορές αυτές, στα ποσοστά συχνότητας της παχυσαρκίας μεταξύ της αμερικανικής επικράτειας.
«Οι γυναίκες που διαγιγνώσκονται με διαβήτη κύησης έχουν 7πλάσιο κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη τύπου ΙΙ εντός 10 ετών από τον τοκετό, ενώ τα παιδιά που έχουν γεννηθεί από μητέρες με διαβήτη κύησης είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν προ-διαβήτη», εξηγεί η Δρ Ντε Σίστο.
Αν και τα ακριβή αίτια του διαβήτη κύησης είναι άγνωστα, οι επιστήμονες εικάζουν ότι οι ορμόνες του πλακούντα μπλοκάρουν τη δράση της ινσουλίνης στο σώμα της μητέρα. Αυτό καθιστά δύσκολη τη χρήση της ινσουλίνης από την μητέρα, η οποία μπορεί να χρειαστεί έως και τριπλάσια ποσότητα ινσουλίνης για χρησιμοποιήσει σωστά τη γλυκόζη του οργανισμού της.
«Επίσης η παχυσαρκία μπορεί να είναι μια ακόμη αιτία. Εξάλλου μελέτες έχουν δείξει ότι ο διαβήτης κύησης συμβαδίζει με την διαρκή αύξηση της παχυσαρκίας», συμπληρώνει η Δρ Ντε Σίστο.
Η παχυσαρκία έχει σχετιστεί με την αντίσταση ινσουλίνης, η οποία αμβλύνει την επίδραση της ινσουλίνης και επιτρέπει στη γλυκόζη του αίματος να αυξηθεί.
«Η πρόληψη της παχυσαρκίας είναι βασική παράμετρος της πρόληψης του διαβήτη αλλά και της διαφύλαξης της υγείας της γυναίκας. Επιπλέον, η διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους κατά την αναπαραγωγική ηλικία, βελτιώνει το αποτέλεσμα κάθε εγκυμοσύνης», τονίζει η ερευνήτρια.
www.health.in.gr
