Ο καθηγητής στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας Σπύρος Πανδής, μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, αναφέρθηκε στην ατμοσφαιρική ρύπανση από τα τζάκια και τους κινδύνους που εγκυμονεί η αλόγιστη χρήση τους.
Αρχικά, ο κ.Πανδής δήλωσε ότι: «Η καύση του ξύλου είναι η χειρότερη πηγή ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Είναι μία καύση η οποία δεν είναι ελεγχόμενη», ενώ επισήμανε πως «Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι επιστήμονας. Μπορεί απλώς να κοιτάξει τι βγαίνει από μια καμινάδα κάτω από την οποία υπάρχει ένα τζάκι για να δει τις τεράστιες ποσότητες αιωρούμενων σωματιδίων που εκπέμπονται.
Δυστυχώς ένα πρόβλημα που ξεκίνησε στην αρχή της οικονομικής κρίσης έχει μείνει μαζί μας. Παρόλο που η κρίση έφυγε σε μεγάλο σημείο και δυστυχώς φέτος έχει γίνει ιδιαίτερα άσχημο όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα και σε πάρα πολλές ελληνικές πόλεις».
Ο κ. Πανδής υπογράμμισε ακόμη ότι: «Εκπέμπονται πάρα πολλοί ρύποι, τόσο αέριο όσο και σωματίδια. Αλλά τα πιο άσχημα για την υγεία μας είναι αυτά τα αιωρούμενα σωματίδια, αυτά που αντιλαμβανόμαστε σαν καπνό.
Για παράδειγμα, ο Διεθνής Οργανισμός Υγείας έχει πει ότι καλό είναι οι συγκεντρώσεις στο μέσο όρο που αναπνέουμε να είναι κάτω από πέντε μονάδες.
Τις νύχτες αυτές για τις οποίες μιλάμε, οι συγκεντρώσεις φτάνουν τα διακόσια ή και παραπάνω. Οπότε καταλαβαίνετε πόσο άσχημα είναι για την υγεία μας.
Δεν χρειάζεσαι καν Επιστημονικά όργανα για να τα μετρήσεις. Η μύτη μας, τα πνευμόνια μας, μας λένε το πόσο».
Επίσης εξήγησε ότι: «Εκπέμπονται μαζί με τα σωματίδια του καπνού και πολλά διάφορα αέρια αλλά το 90 – 95%, τελικά αυτό που μυρίζουμε είναι από τα ξύλα και απλώς σε τόσο μεγάλες συγκεντρώσεις πλέον η αίσθηση η οποία αποκτούμε είναι διαφορετική.
Δυστυχώς αυτά τα σωματίδια έχουν του κόσμου τις τοξικές ενώσεις. Είναι τουλάχιστον το ίδιο τοξικά με τα σωματίδια τα οποία βγαίνουν από τα αυτοκίνητα ή από τις βιομηχανίες και αυτή τη στιγμή είναι ο κύριος παράγοντας κινδύνου τόσο για την Ελλάδα όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη.
Τα αυτοκίνητα με τους καταλύτες και τις τεχνολογίες τους έχουν καθαρίσει τρομερά. Οι εκτιμήσεις μας είναι ότι ένα τζάκι το οποίο το χρησιμοποιούμε για τέσσερις ώρες την ημέρα, εκπέμπει τα ίδια σωματίδια τα οποία εκπέμπουν 1.000 αμάξια μέσα σε μια μέρα, υποθέτοντας ότι κινούνται τριάντα χιλιόμετρα μέσα σε αυτή την ημέρα.
Το χειρότερο πρόβλημα που προκαλούν όλα αυτά τα αιωρούμενα σωματίδια είναι καρδιακές προσβολές και εγκεφαλικά.
Είναι τελείως διαφορετικό να είσαι σε ένα χωριουδάκι σε ένα βουνό και να καίνε πέντε τζάκια και είναι κάτι το τελείως διαφορετικό να είσαι σε μια πόλη πέντε εκατομμυρίων και αυτά τα οποία βγαίνουν απο αυτά τα τζάκια να τα αναπνέουν τόσα εκατομμύρια».
- Ποιες είναι οι εναλλακτικές
Ο καθηγητής σε ερώτηση δημοσιογράφου, για τις προτεινόμενες εναλλακτικές, συνέστησε ότι: «Το να καίμε ξύλα είναι άσχημο όταν καίμε κούτσουρα. Ας πούμε ότι αυτά είναι τα μεγάλα ξύλα. Είναι πάρα πολύ άσχημο.
Μπορεί να γίνει ακόμη πιο άσχημο εάν σε αυτά τα ξύλα βάζουμε άλλα πράγματα από κάτι το οποίο είναι χρωματισμένο (σκουπίδια ή ο,τιδήποτε).
Τα πράγματα γίνονται καλύτερα αν χρησιμοποιούμε όχι τζάκια ή ξυλόσομπες, αλλά καυστήρες από πέλλετ. Αυτά είναι μικρά κομματάκια ξύλου. Πάλι δεν είναι καλά, αλλά είναι δέκα φορές καλύτερα από το να χρησιμοποιούμε ένα τζάκι.
Ακόμα καλύτερη είναι -προφανώς- η θέρμανση με το φυσικό αέριο, με τον ηλεκτρισμό όταν κάποιος το μπορεί.
Ελπίζω ότι τουλάχιστον οι συμπολίτες μας που έχουν άλλες δυνατότητες θέρμανσης και ανάβουν τα τζάκια κυρίως για τη θαλπωρή και αυτή την αίσθηση της ομορφιάς, της χαλάρωσης, να το σταματήσουν, τουλάχιστον στις μεγάλες ελληνικές πόλεις».
