Δεν είναι αγχολυτικό, δεν είναι «χαπάκι θάρρους» και σίγουρα δεν είναι τόσο αθώο όσο παρουσιάζεται στα social media.
Κι όμως, το Sumial έχει αρχίσει να συζητιέται όλο και περισσότερο ως το μυστικό όπλο πριν από εξετάσεις, ομιλίες ή δημόσιες εμφανίσεις.
Πρόκειται για φάρμακο με δραστική ουσία την προπρανολόλη, έναν β-αναστολέα που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες για παθήσεις όπως υπέρταση, αρρυθμίες και ημικρανίες. Τα τελευταία χρόνια, όμως, απέκτησε μια διαφορετική φήμη: εκείνη του χαπιού που «κόβει» τα σωματικά συμπτώματα άγχους χωρίς να επηρεάζει άμεσα τη σκέψη.
Πώς λειτουργεί πραγματικά
Η δράση του βασίζεται στο μπλοκάρισμα της αδρεναλίνης στον οργανισμό. Με απλά λόγια, μειώνει τους παλμούς της καρδιάς, το τρέμουλο και την έντονη εφίδρωση, δηλαδή όλα εκείνα τα σημάδια που προδίδουν το άγχος πριν από μια σημαντική στιγμή. Δεν σε ηρεμεί ψυχολογικά, αλλά «κατεβάζει» τη σωματική ένταση που συνοδεύει το στρες.
Αυτός είναι και ο λόγος που, σύμφωνα με μαρτυρίες, χρησιμοποιείται από ανθρώπους που εκτίθενται συχνά δημόσια, όπως ηθοποιοί ή πολιτικοί πριν από ομιλίες και εμφανίσεις. Η λογική είναι απλή: αν δεν τρέμει η φωνή και δεν ανεβαίνουν οι παλμοί, η αυτοπεποίθηση μοιάζει να επιστρέφει.
Όμως οι ειδικοί προειδοποιούν ότι δεν πρόκειται για «αθώο» βοήθημα. Παρά τη δημοφιλία του στο διαδίκτυο, το Sumial είναι φάρμακο που απαιτεί ιατρική καθοδήγηση και σωστή δοσολογία. Σε ορισμένους χρήστες μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες όπως ναυτία, ζάλη, ψυχρότητα στα άκρα ή έντονη κόπωση, ενώ η αλόγιστη χρήση μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη.
Η μεγάλη παγίδα είναι ότι επειδή δεν σε «ζαλίζει» ψυχικά, δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να ληφθεί εύκολα πριν από κάθε στρεσογόνα περίσταση.
Έτσι, ένα φάρμακο που σχεδιάστηκε για καρδιολογικές και νευρολογικές παθήσεις κινδυνεύει να μετατραπεί σε εργαλείο διαχείρισης καθημερινού άγχους χωρίς ιατρικό έλεγχο.
Και εκεί βρίσκεται το κρίσιμο σημείο. Το Sumial δεν θεραπεύει το άγχος, απλώς κρύβει τα σωματικά του σημάδια. Κι όταν το σύμπτωμα εξαφανίζεται, το πρόβλημα συχνά μένει στη θέση του.
