Καθώς ο αστυνομικός Wayne Couzens καταδικάστηκε για τη δολοφονία της Sarah Everard, ο αστυνομικός επίτροπος του Βόρειου Γιορκσάιρ, Philip Allott, είπε ότι οι γυναίκες «πρέπει να είναι στο δρόμο για το πότε μπορούν να συλληφθούν και πότε δεν μπορούν να συλληφθούν».
Ο Couzens είχε εκμεταλλευτεί την εξουσία του για να συλλάβει ψευδώς τον Everard, ωστόσο ο Άλοτ φαινόταν να ενημερώνει τις γυναίκες ότι είναι δική τους ευθύνη να μην βιαστούν και δολοφονηθούν από την αστυνομία.
Τα σχόλια του Άλοτ αποτελούν παράδειγμα αυτού που η Susannah Fish, πρώην αρχιφύλακας της αστυνομίας του Nottinghamshire , αποκάλεσε «τοξική κουλτούρα του σεξισμού» στην αστυνόμευση.
Ο Fish είπε ότι η “κατηγορία θυμάτων” είναι “ενδημική” στη δύναμη και ότι οι γυναίκες που αναφέρουν εγκλήματα αντιμετωπίζουν “επαναλαμβανόμενη ταπείνωση“.
Αναμένεται, είπε, να πουν τις ιστορίες τους «ξανά και ξανά» και ανησυχούν ότι δεν θα γίνουν πιστευτές.
Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα διαδεδομένο πρόβλημα σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής κακοποίησης.
Στη δουλειά μου με τον Nick Lynn , έναν πρώην αστυνομικό ειδικού για την ενδοοικογενειακή βία στο Ηνωμένο Βασίλειο, αναλύσαμε τη γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διερεύνηση 18 υποθέσεων ενδοοικογενειακής κακοποίησης.
Όλα αυτά αναφέρθηκαν στην αστυνομία του Ντέβον και της Κορνουάλης κατά τη διάρκεια ενός μήνα το 2010.
Κάθε υπόθεση εξιχνιάστηκε με μια «απλή προσοχή», που σημαίνει ότι δεν απαγγέλθηκαν ποινικές διώξεις.
Αναλύσαμε αυτό που είναι γνωστό ως έντυπο MG3 – ένα έγγραφο που συνοψίζει έναν φάκελο υπόθεσης.
Συντίθεται από τον αξιωματικό που έχει την ευθύνη της υπόθεσης μετά τη διεξαγωγή της έρευνας.
Στη συνέχεια, το MG3 πηγαίνει σε έναν συνάδελφο που είναι γνωστός ως θυρωρός.
Αυτοί είναι συνήθως λοχίες ή ανώτεροι αξιωματικοί των οποίων ο ρόλος είναι να ρίξουν μια ποιοτική ματιά στην υπόθεση προτού σταλεί στην Εισαγγελική Υπηρεσία του Στέμματος για απόφαση κατηγορίας.
Βρήκαμε μοτίβα κατηγοριών θυμάτων στη γλώσσα που χρησιμοποιούν οι αξιωματικοί και οι θυρωροί σε αυτά τα έγγραφα.
Η ένταση των ρημάτων υποβαθμίστηκε καθώς προχωρούσε η διαδικασία αναφοράς, για παράδειγμα.
Και οι γραμματικές κατασκευές που αναπτύχθηκαν θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι μετριάζουν τον ρόλο του υπόπτου στο έγκλημα.
Τα θύματα, κατά καιρούς, παρουσιάστηκαν ότι συμβάλλουν στη δική τους κατάσταση.
Πιστεύουμε ότι οι γλωσσικές επιλογές έχουν τη δυνατότητα να ωθήσουν τους εισαγγελείς προς μια πιο επιεική έκβαση και, σε αυτές τις περιπτώσεις, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην απόφαση να επιβληθούν προφυλάξεις και όχι αυστηρότερες ποινές.
Πείτε την ιστορία ποιανού ξανά και ξανά;
Σε μία από τις περιπτώσεις, ο λογαριασμός του θύματος παρουσιάζεται στις πρωτότυπες σημειώσεις του ανακριτή ως εξής:
“Είχε πάει στην κρεβατοκάμαρα του άνδρα [του συζύγου της] για να δει τι έκανε και εκείνος έγινε επιθετικός και της πέταξε τον εξοπλισμό του υπολογιστή… που χτύπησε τη γυναίκα στο πάνω μέρος του ποδιού της”.
Αλλά από τη στιγμή που ο αξιωματικός έχει γράψει το περιστατικό σε μια αναφορά του MG3, ο ύποπτος δεν παρουσιάζεται πλέον ως «επιθετικός».
Αντίθετα, περιγράφεται ως «ίσως λίγο ταραγμένος καθώς ήταν κουρασμένος».
Υπάρχουν άλλες διαφορές στην έκδοση MG3 των συμβάντων.
Ο υπολογιστής που «πετάει» ο ύποπτος παρουσιάζεται ότι «χτύπησε» το θηλυκό στον αρχικό λογαριασμό, ωστόσο στην αναφορά του MG3, ο ύποπτος αναφέρεται ότι «έστρεψε τον υπολογιστή γύρω του πιάνοντάς την στο πόδι».
Η αλλαγή σημαίνει ότι στον λογαριασμό MG3, υπάρχει λιγότερη πρόθεση στη δράση.
Αυτό είναι κρίσιμο δεδομένου ότι, για να ισχύσει ένα έγκλημα επίθεσης, η πρόθεση είναι ένα από τα σημεία που πρέπει να αποδειχθεί .
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο τρόπος με τον οποίο ο θυρωρός χρησιμοποίησε τη γλώσσα στην απάντησή του μειώνει περαιτέρω τον ρόλο του υπόπτου, κατηγορώντας ακόμη και το θύμα παρουσιάζοντας τον πρόδρομο της κακοποίησης ως «επιχείρημα» που απλώς «αναπτύσσεται».
Στη συνέντευξη ο D/P [κρατούμενος] παραδέχεται ότι ήταν κουρασμένος και ταραγμένος και προσπαθούσε να κοιμηθεί.
Αναπτύσσεται καβγάς μεταξύ του ίδιου και της συζύγου του με αποτέλεσμα να πάρει τον υπολογιστή και να τον κουνήσει προς τη γυναίκα του.
Με το να συμμετέχει σε «διαμάχη», το θύμα παρουσιάζεται ως τουλάχιστον εξίσου υπεύθυνο για την επίθεση από τον σύζυγό του.
Σημειώστε, ειδικότερα, τη χρήση του όρου «με αποτέλεσμα», που υποδηλώνει έντονα αιτιότητα.
Η ίδια η επίθεση έχει σχεδόν διαγραφεί από την έκθεση σε αυτό το στάδιο.
Ο υπολογιστής δεν «πετάγεται» πάνω της, αλλά περιγράφεται ως «να στρέφεται προς το μέρος».
Με άλλα λόγια, η εστίαση της δράσης δεν είναι στο αποτέλεσμα («χτύπησε») αλλά στην τροχιά της («προς»).
-Απόδοση ευθυνών
Μια άλλη υπόθεση γράφτηκε σε μόλις επτά προτάσεις.
Μόνο τρεις από αυτές τις προτάσεις σχετίζονται με τα βασικά γεγονότα της υπόθεσης.
Τα υπόλοιπα τέσσερα είναι αφιερωμένα στην αναπαράσταση της μαρτυρίας του δράστη για το θύμα και όχι το αντίστροφο:
“Ο [ύποπτος] δηλώνει ότι και οι δύο υποφέρουν από προβλήματα ψυχικής υγείας και είναι και οι δύο αλκοολικοί.
Είχαν πιει και οι δύο εκείνο το βράδυ.
Δηλώνει επίσης ότι η κα [θύμα] δεν παίρνει τα φάρμακά της και γίνεται όλο και πιο παρανοϊκή και επιθετική.
Πιστεύει ότι η σχέση έχει τελειώσει και είναι έτοιμος να επιστρέψει στο [redacted] για να διαλύσει τη σχέση.”
Η επαναλαμβανόμενη χρήση της λέξης «και τα δύο» (η οποία δεν είναι γλωσσικά απαραίτητη σε αυτές τις προτάσεις) εισάγει και ενισχύει την κοινή ευθύνη.
Δίνοντας τόσο χώρο στις απόψεις του δράστη σχετικά με την ψυχική κατάσταση του θύματος, το θύμα αναδιατυπώνεται ως ανταγωνιστής.
Αντίθετα, η τελική πρόταση της έκθεσης ρίχνει τον ύποπτο σε ένα συμπαθέστατο φως αναφέροντάς τον ότι έκανε παραχώρηση (ότι είναι «έτοιμος να κινηθεί») – υποδηλώνοντας ουσιαστικά ότι διορθώνει την κατάσταση τερματίζοντας τη σχέση και επομένως πιθανώς να μην υπονοεί περαιτέρω ενέργειες απατείται.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο τρόπος με τον οποίο γράφεται το ρεπορτάζ προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη δεδομένου ότι η αστυνομία είχε φτάσει έγκαιρα στο σημείο για να δει τον δράστη να «στέκεται πάνω από το θύμα».
Τα στοιχεία της ενδοοικογενειακής βίας
Από τον Μάρτιο του 2019 έως τον Μάρτιο του 2020 στην Αγγλία και την Ουαλία (εξαιρουμένου του Ευρύτερου Μάντσεστερ), καταγράφηκαν:
–1.288.018 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας.
-Μόνο 79.965 μεταφέρθηκαν στην Εισαγγελική Υπηρεσία του Στέμματος.
Αξίζει να σκεφτούμε γιατί όλοι οι καταχραστές στις υποθέσεις που μελετήσαμε επωφελήθηκαν από επιείκεια όταν αποφασίστηκαν οι ποινές.
Η ανάλυση του τρόπου με τον οποίο οι «αναδιηγήσεις» με τη μεσολάβηση θεσμικών οργάνων μπορούν να διαμορφώσουν τον τρόπο αναφοράς και ερμηνείας των εγκλημάτων υποδηλώνει ότι η ελαχιστοποίηση και η εξυγίανση των εγκλημάτων ενδοοικογενειακής κακοποίησης είναι μέρος αυτής της εικόνας.
Σύνδεσμος για στην δημοσίευση: https://theconversation.com/police-reporting-can-undermine-domestic-violence-victims-language-analysis-shows-
