Η Ελευθερία μετά από ένα σοβαρό τροχαίο που το βίωσε βρισκόμενη στην αγκαλιά της μητέρας του, σήμερα ζει εγκλωβισμένη στο δικό της μικρόκοσμο, μέσα στους λευκούς τοίχους του νοσοκομείου καθώς η οικογένεια της, την έχει αφήσει στο έλεος του Θεού και του προσωπικού του νοσηλευτικού ιδρύματος.
Χθες, παίχτηκε μια ακόμη πράξη ενός δράματος, που δεν φαίνεται να έχει τέλος.
Το κοριτσάκι που φιλοξενείται στην ΜΕΘ παιδιών του νοσοκομείου έπρεπε δυστυχώς να μετακινηθεί επειγόντως σε άλλο παιδιατρικό τμήμα καθώς είχε φτάσει στο νοσοκομείο επείγον περιστατικό από το Ρέθυμνο.Όμως καμία παιδιατρική κλινική δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να φιλοξενήσει το παιδί, με αποτέλεσμα να παραμένει για ώρες στο διάδρομο της ΜΕΘ. Τελικά, μετά από παρέμβαση του διοικητή και συσκέψεις που επαναλήφθηκαν ακόμη και σήμερα το πρωί, το κοριτσάκι μεταφέρθηκε και φιλοξενείται στην παιδοχειρουργική κλινική του νοσοκομείου.
Η πρώτη σελίδα στην ιστορία που σοκάρει γράφτηκε πριν από 17 μήνες στο Λασίθι. Ήταν Οκτώβριος του 2010. Ως φαίνεται η μοίρα ζήλεψε το ανέμελο παιδικό χαμόγελο της Ελευθερίας και το πάγωσε σε ένα φοβερό τροχαίο, στο οποίο έγινε το μεγάλο θύμα. Η καρδούλα της συνέχισε να χτυπά όχι όμως για να μπορεί να τρέξει, να παίξει, να ερωτευτεί, να γευτεί χαρές και λύπες της ύπαρξης της . Συνέχισε να χτυπά, απλά για να ζει καθηλωμένη σε ένα κρεβάτι της απόλυτης μοναξιάς.
Μετά το τροχαίο, μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ηρακλείου. Γιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό, η διοίκηση η κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου άνοιξαν μια αγκαλιά για το κοριτσάκι. Παράλληλα, οι κοινωνικοί λειτουργοί ενημέρωσαν την οικογένεια για την τραγική και δυστυχώς μη αναστρέψιμη κατάσταση του παιδιού και τους πρότειναν να εκπαιδευτούν ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες φροντίδας του παιδιού τους, όταν θα το έπαιρναν πίσω στο σπίτι . Δυστυχώς η απάντηση ήταν ένα σκληρό όχι, και το κοριτσάκι εγκαταλείφθηκε στην μοίρα του.
Από τότε σπίτι της Ελευθερίας είναι το νοσοκομείο, οικογένεια της οι εργαζόμενοι και οι εθελόντριες του Ερυθρού Σταυρού και της Αρχιεπισκοπής που την φροντίζουν με ιδιαίτερη αγάπη. Δυστυχώς μέχρι σήμερα οι προσπάθειες της κοινωνικής υπηρεσίας να μεταφερθεί το παιδί σε κάποιο ειδικό κέντρο της Κρήτης ή αλλού έχουν πέσει στο κενό.