Στις ημέρες μας, τα παιδιά και οι έφηβοι μπορεί να αντιμετωπίσουν τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους ένα καταθλιπτικό επεισόδιο.
Αν ένα παιδί αντιμετωπίσει ένα επεισόδιο σε μικρή ηλικία, είναι σίγουρο κατά 84% πως θα εμφανίσει κατάθλιψη και ως ενήλικας.
Τα συμπτώματα της κατάθλιψης στα παιδιά και στους εφήβους, είναι ίδια με αυτά των ενηλίκων, όπως:
-Το παιδί χάνει το ενδιαφέρον του για τη ζωή , το σχολείο, τους φίλους του, ακόμη και για δραστηριότητες που μπορεί να το ευχαριστούσαν στο παρελθόν.
-Οι μεταπτώσεις στη διάθεση γίνονται πολύ πιο συχνές και έντονες.
-Βλέπει ακόμα και τα πιο απλά πράγματα με απαισιοδοξία και θλίψη.
-Δεν θεωρεί τον εαυτό του άξιο για τίποτα.
-Δυσκολεύεται να πάρει ακόμα και τις πιο απλές αποφάσεις για τη ζωή του.
-Μπορεί να αντιμετωπίσει θέματα με αυξομειώσεις βάρους και διαταραχές του ύπνου που μπορεί να περιλαμβάνουν υπερβολική υπνηλία ή αϋπνία.
-Η πνευματική και η σωματική δραστηριότητα μειώνονται στο ελάχιστο, όπως και η σεξουαλικότητα, ενώ αυξάνεται η επιθετικότητα.
-Αντιμετωπίζουν προβλήματα συγκέντρωσης που αυτό έχει αντίκτυπο και στη μνήμη.
-Άλλα σωματικά συμπτώματα.
Δυσθυμία
Μόνο στις περιπτώσεις της δυσθυμίας και της μείζονας κατάθλιψης τα παιδιά είναι πιθανό να εμφανίσουν ευερεθιστότητα και να μην φαίνονται πεσμένα συναισθηματικά, που θεωρείται πιο αναμενόμενη αντίδραση, ενώ το σωματικό βάρος μπορεί να μην είναι στα επιθυμητά επίπεδα για την ηλικία του παιδιού.
Αναφορικά με την κλινική εικόνα, παρουσιάζουν ενόχλησης στο σώμα, εκνευρισμό, άγχος και ένταση όταν πρέπει να αποχωριστούν τους γονείς, γενικότερα προβλήματα συμπεριφοράς και κάποιες φορές ακόμα και ψευδαισθήσεις.
Οι έφηβοι που αντιμετωπίζουν κατάθλιψη κλείνονται περισσότερο στον εαυτό τους και δεν είναι τόσο κοινωνικοί ή άνετοι με τους φίλους τους, μπορεί να παρουσιάσουν τάσεις φυγής από το σπίτι, ενώ η συμπεριφορά τους στο σχολείο δεν είναι η επιθυμητή.
Το τραγικό είναι, πως μπορεί να βρουν τη χρήση ουσιών σαν μια διέξοδο.
Ο ρόλος των γονέων
Λόγω της οικονομικής κρίσης, οι γονείς αναγκάζονται να δουλεύουν και οι δύο, με αποτέλεσμα να λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι.
Με συνέπεια, να χάνουν την επαφή με το παιδί τους (ή τα παιδιά τους, γενικότερα)
Η μοναξιά που αισθάνεται το παιδί, ή ο έφηβος, λόγω της απουσίας των γονέων, είναι τεράστια και αισθάνεται μέσα του ένα κενό, δυσβάστακτο.
Οι γονείς, έστω και στον ελάχιστο χρόνο που διαθέτουν, θα πρέπει να τον αφιερώνουν στα παιδιά τους.
Να συζητούν μαζί τους, να αφουγκράζονται τις αγωνίες, τις ανησυχίες, τους φόβους τους, κάθε τους συναίσθημα.
Να τους δείχνουν την αγάπη τους. Να τα αγκαλιάζουν, να τους λένε συχνά πόσο πολύ τα αγαπούν.
Η αγκαλιά της μητέρας, η στοργή του πατέρα, είναι το φάρμακο και η λύση για πολλά προβλήματα των παιδιών.
Ακούστε τα παιδιά σας. Δώστε τους πολύ αγάπη.
Μην τα αφήσετε έρμαια της θλίψης, της κατάθλιψης.
Είστε υπεύθυνοι για την ζωή που φέρατε σε αυτόν τον κόσμο.