Τα άτομα που εργάζονται σε νυχτερινές βάρδιες μπορεί να είναι σε θέση να αποφύγουν την προκύπτουσα βλάβη στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα τους τρώγοντας μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Μια μικρή δοκιμή σε άτομα που προσομοίωσαν ένα μοτίβο νυχτερινής εργασίας μένοντας ξύπνιοι όλη τη νύχτα , διαπίστωσε ότι όσοι έτρωγαν μόνο μεταξύ 7 π.μ. και 7 μ.μ. είχαν φυσιολογική ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, μετά από ένα μόνο δοκιμαστικό γεύμα.
Σε αυτό το σχήμα, οι άνθρωποι ξυπνούσαν κατά τη διάρκεια της ημέρας για να φάνε, αλλά απείχαν από το φαγητό κατά τη διάρκεια της νυχτερινής βάρδιας.
Αλλά, όσοι έτρωγαν μερικά γεύματα το βράδυ, όπως συνηθίζεται σε άτομα που εργάζονται νυχτερινές βάρδιες, είχαν χειρότερο έλεγχο του σακχάρου στο αίμα.
Το σώμα προσπαθεί να διατηρήσει το σάκχαρο του αίματος σε ένα συγκεκριμένο εύρος, καθώς το υψηλό σάκχαρο στο αίμα βλάπτει τα αιμοφόρα αγγεία, αλλά αν τα επίπεδα πέσει πολύ χαμηλά, τα κύτταρα στερούνται ενέργειας.
Ο κακός έλεγχος του σακχάρου στο αίμα μπορεί να εξελιχθεί σε διαβήτη τύπου 2 , ο οποίος συνήθως χρειάζεται διαχείριση με δίαιτα και φάρμακα και μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακές παθήσεις.
Προηγούμενη εργασία έχει δείξει ότι οι εργαζόμενοι σε νυχτερινή βάρδια είναι πιο επιρρεπείς σε κακό έλεγχο του σακχάρου στο αίμα και διαβήτη τύπου 2.
Έτσι ο Frank Scheer στο Brigham and Women’s Hospital στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης και οι συνάδελφοί του αναρωτήθηκαν αν θα μπορούσαν να εξουδετερώσουν τις επιπτώσεις στο σάκχαρο του αίματος, διατηρώντας τα διατροφικά πρότυπα πιο ευθυγραμμισμένα με το φυσιολογικό «ρολόι του σώματος» των ανθρώπων .
Ζήτησαν από 19 εθελοντές να φάνε ένα προσεκτικά μετρημένο δοκιμαστικό γεύμα για πρωινό, μετά το οποίο μετρήθηκαν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους.
Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες άλλαξαν σταδιακά τα μοτίβα αφύπνισης, έτσι ώστε μετά από τρεις ημέρες, να κοιμούνται σε εντελώς αντίστροφο μοτίβο, κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Την επόμενη μέρα, η ομάδα χωρίστηκε στα δύο.
Περίπου οι μισοί είχαν κάποια γεύματα τη μέρα και μερικά τη νύχτα, όπως συμπεριφέρονται πολλοί εργαζόμενοι στη νυχτερινή βάρδια.
Στη συνέχεια είχαν το ίδιο δοκιμαστικό γεύμα για το «πρωινό» τους στις 7 μ.μ.
Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους αυξήθηκαν κατά 19% περισσότερο από ό,τι αυξήθηκαν, μετά το ίδιο τεστ που πραγματοποιήθηκε στην αρχή του πειράματος.
“Οι περισσότεροι εργαζόμενοι στη νυχτερινή βάρδια δεν θα ήθελαν να ξυπνούν την ημέρα για να φάνε γεύματα“, λέει ο Scheer, έτσι η ομάδα του πρόκειται να δοκιμάσει ένα νέο καθεστώς, στο οποίο οι άνθρωποι τρώνε όλο τους το φαγητό αμέσως πριν και μετά τον ύπνο, ενώ συνεχίζουν να τηρούν γεύματα μεταξύ 7 π.μ. και 7 μ.μ.
«Το επόμενο βήμα είναι να αναπτύξουμε ένα πιο πρακτικό πρόγραμμα γευμάτων», λέει.
“Αν και θα μπορούσε να είναι δυσάρεστο να δουλεύεις όλη τη νύχτα χωρίς γεύμα”, λέει ο Scheer, “μπορεί να βοηθήσει να τρως μικρές ποσότητες το βράδυ και να αποφεύγεις τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες που αυξάνουν γρήγορα το σάκχαρο στο αίμα“.
Ο Jonathan Cedernaes στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα στη Σουηδία λέει ότι ενώ τα αποτελέσματα είναι ενδιαφέροντα, «δεν γνωρίζουμε με βάση αυτά τα δεδομένα πώς θα άλλαζαν αυτά τα μεταβολικά αποτελέσματα εάν κάποιος βρισκόταν σε ένα σταθερό νυχτερινό πρόγραμμα για μια εβδομάδα».
Αναφορά περιοδικού: Science Advances , DOI: 10.1126/sciadv.abg9910
