Γνωρίζουμε εδώ και αρκετά χρόνια ότι τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα μακροπρόθεσμα συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού, αλλά και χειρότερη πρόγνωση από άλλες μορφές καρκίνου.
Μία νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε πριν λίγες ημέρες στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications προσφέρει σημαντικά δεδομένα σχετικά με τους μηχανισμούς της παραπάνω σύνδεσης.
Όπως διαπίστωσε, τα νεοπλασματικά κύτταρα στο μαστό χρησιμοποιούν τη χοληστερόλη προκειμένου να αναπτύξουν αντοχή στο στρες, γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα να επιβιώσουν καθώς μεταναστεύουν από το αρχικό σημείο εντόπισης του καρκίνου.
«Τα περισσότερα νεοπλασματικά κύτταρα καταστρέφονται όταν προσπαθούν να μεταναστεύσουν, καθώς αυτή η διαδικασία είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για την υγεία τους.
Τα λίγα κύτταρα που δεν καταστρέφονται και επιβιώνουν έχουν την ικανότητα να ξεπερνούν το μηχανισμό του κυτταρικού θανάτου που προκαλείται από το στρες.
Όπως παρατηρήσαμε, η χοληστερόλη μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην επίτευξη του παραπάνω στόχου», αναφέρει ο επικεφαλής της έρευνας, Donald McDonnell, PhD.
Ο McDonnell και οι συνεργάτες του βασίστηκαν σε προηγούμενα δεδομένα από το εργαστήριό τους, τα οποία είχαν επικεντρωθεί στη σύνδεση ανάμεσα στα επίπεδα της χοληστερόλης και ορισμένες μορφές καρκίνου του μαστού ή άλλων καρκίνων που εμφανίζονται στις γυναίκες.
Οι μελέτες αυτές είχαν δείξει ότι οι καρκίνοι που συνδέονται με τη δράση των οιστρογόνων εμφανίζονται συχνότερα σε ασθενείς με υψηλότερα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα.
Ορισμένα παράγωγα της χοληστερόλης έχουν παρόμοιες δράσεις με τα οιστρογόνα, γεγονός που αυξάνει το κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.
Ωστόσο, ένα παράδοξο που διαπίστωσε η παρούσα μελέτη είναι ότι και σε ορισμένες μορφές καρκίνου που δεν αποδίδονται στα οιστρογόνα, τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης συνδέονται και πάλι με χειρότερη πρόγνωση.
Το παραπάνω φαινόμενο δείχνει ότι πιθανώς ενοχοποιείται και ένας άλλος μηχανισμός.
Στην παρούσα μελέτη, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν κυτταρικές σειρές από νεοπλάσματα και μοντέλα πειραματόζωων.
Όπως παρατήρησαν, όταν τα νεοπλασματικά κύτταρα προσπαθούσαν να μεταναστεύσουν, χρησιμοποιούσαν τη διαθέσιμη χοληστερόλη στο περιβάλλον τους με αποτέλεσμα τα περισσότερα από αυτά να καταλήγουν.
Ωστόσο, αυτά που επιβίωναν αποκτούσαν την ικανότητα να μην καταλήγουν από τη φερρόπτωση, μία φυσική διαδικασία που οδηγεί σε κυτταρικό θάνατο και ενεργοποιείται με την έκθεση των κυττάρων στο στρες.
Κατά συνέπεια, τα νέα κύτταρα μπορούσαν να πολλαπλασιαστούν, να μεταναστεύσουν σε άλλα σημεία του οργανισμού (μεταστάσεις) και να προκαλέσουν σοβαρότερη νόσηση.
Η διαδικασία αυτή παρατηρήθηκε από τους επιστήμονες και σε άλλες μορφές καρκίνου εκτός από αυτόν του μαστού, όπως για παράδειγμα στο μελάνωμα.
Το θετικό είναι ότι ο μηχανισμός αυτός μπορεί να αντιμετωπιστεί με διάφορες θεραπείες.
«Η ανακάλυψη του παραπάνω μηχανισμού ανοίγει το δρόμο για νέες προσεγγίσεις οι οποίες θα οδηγήσουν σε νέες θεραπείες για προχωρημένες μορφές καρκίνου.
Αυτή τη στιγμή εξετάζονται ήδη σε κλινικές δοκιμές διάφορες θεραπείες που αναστέλλουν τον παραπάνω μηχανισμό.
Σημαντικότερα, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν για άλλη μία φορά ότι η ρύθμιση της χοληστερόλης (με φάρμακα ή με προσαρμογή της διατροφής) μπορεί να προσφέρει οφέλη στην υγεία», καταλήγει η μελέτη.
