Ο ίλιγγος είναι σύμπτωμα, όχι πάθηση.
Είναι το ψευδές αίσθημα περιστροφής ή κίνησης του σώματος και οφείλεται συνήθως σε διαταραχή της λειτουργίας του λαβυρίνθου (του τμήματος του έσω ωτός (αυτιού), το οποίο είναι υπεύθυνο για τη διατήρηση της ισορροπίας).
Ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως είναι μια πάθηση, η οποία προκαλεί έντονο ίλιγγο, εμφανίζεται κατά την αλλαγή θέσης του κεφαλιού και οφείλεται στην μετατόπιση ορισμένων κρυστάλλων του έσω ωτός, των ωτολίθων, οι οποίοι αποκολλώνται από τη φυσιολογική τους θέση λόγω τραυματισμού της κεφαλής, προσβολής από ιούς, ή διαταραχές της αιμάτωσης του λαβυρίνθου.
Ωστόσο, στο 50% περίπου των περιστατικών δεν καταφέρνουμε να αναγνωρίσουμε εμφανή αιτία.
Ποια είναι τα συμπτώματα
Τα συμπτώματα του καλοήθη παροξυσμικού ιλίγγου θέσεως περιλαμβάνουν επίσης ζάλη, πονοκέφαλο, ναυτία και τάση προς εμετό.
Είναι θορυβώδη, έντονα, εισβάλλουν αιφνίδια και διαρκούν συνήθως μερικά δευτερόλεπτα. Ξεκινούν τις περισσότερες φορές μετά από απότομη κίνηση του κεφαλιού, όπως κατά την έγερση από το κρεβάτι, το σκύψιμο ή το λούσιμο σε υπερέκταση.
Τα συμπτώματα διαρκούν από μέρες έως εβδομάδες, αλλά μπορεί να επανέλθουν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ενώ στα μεσοδιαστήματα μερικές φορές αναφέρεται ήπιο αίσθημα ζάλης.
Πώς γίνεται η διάγνωση
Η διάγνωση της νόσου γίνεται από το ιστορικό του ασθενούς, την κλινική εξέταση και τον ακοολογικό έλεγχο.
Η πιο εξειδικευμένη εξέταση, που βοηθά στη διάγνωση είναι η video-νυσταγμογραφία, η οποία δείχνει την πλευρά και την ένταση της βλάβης.
Πώς αντιμετωπίζεται ο ίλιγγος θέσεως
Η αντιμετώπιση της πάθησης αυτής γίνεται με την εφαρμογή μιας σειράς ασκήσεων και χειρισμών (γρήγορη μετακίνηση του κεφαλιού και παραμονή για μερικά δευτερόλεπτα σε διάφορες θέσεις), οι οποίες έχουν ως στόχο την τοποθέτηση των ωτολίθων στην αρχική θέση τους.
Οι χειρισμοί αυτοί έχουν επιτυχία στο 80% των περιπτώσεων, ενώ μπορεί να απαιτηθεί και επανάληψή τους μετά την πάροδο μερικών ημερών.
“Ο ασθενής πρέπει να προσέχει τις κινήσεις του κεφαλιού για μερικές ημέρες, να κοιμάται σε συγκεκριμένες θέσεις, να αποφεύγει την έντονη καταπόνηση, τη γυμναστική και την οδήγηση”, αναφέρει η Ελπίδα Πάσσου, Ακοολόγος-Νευροωτολόγος, προσθέτοντας:
“Σε περιπτώσεις όπου τα συμπτώματα διαρκούν καιρό ή οι χειρισμοί δεν είναι αποτελεσματικοί, συνιστώνται ασκήσεις αποκατάστασης, οι οποίες έχουν ως σκοπό την εκπαίδευση του συστήματος ισορροπίας ώστε να αγνοεί τα ερεθίσματα που προκαλούν τον ίλιγγο.
Πρόκειται για καθημερινή επανάληψη των κινήσεων του κεφαλιού και του σώματος που προκαλούν τον ίλιγγο.
Οι κινήσεις αυτές γίνονται δύο φορές την ημέρα αρχικά για 5-10 λεπτά και αργότερα για 20-30 λεπτά“.
Δεν υπάρχει κίνδυνος για την ζωή του ασθενούς
Ο ασθενής με καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως πρέπει να καταλάβει ότι πάσχει από μια νόσο ενοχλητική αλλά όχι επικίνδυνη για τη ζωή του.
Το μόνο που χρειάζεται είναι να τροποποιήσει μερικές καθημερινές συνήθειες και δραστηριότητες ως την αποθεραπεία του.
