Μια σημαντική πρόοδο στην ενσωμάτωση ανθρωποειδών ρομπότ στη χειρουργική καταγράφει νέα μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο (UC San Diego), η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature.
Οι επιστήμονες ανέπτυξαν και δοκίμασαν ένα σύστημα τηλεχειριζόμενης λαπαροσκοπικής χειρουργικής, στο οποίο ρομπότ με ανθρώπινη μορφή χειρίστηκαν συμβατικά χειρουργικά εργαλεία σε προκλινικές δοκιμές.
Στη μελέτη πραγματοποιήθηκαν δύο επεμβάσεις σε προκλινικό περιβάλλον:
Στην πρώτη, ένα ανθρωποειδές ρομπότ συνεργάστηκε με έναν χειρουργό (που είχε ρόλο βοηθού) για την αφαίρεση χοληδόχου κύστης.
Στη δεύτερη, δύο ανθρωποειδή ρομπότ εργάστηκαν παράλληλα ως πλήρης χειρουργική ομάδα.
Και οι δύο επεμβάσεις ολοκληρώθηκαν με επιτυχία σε μεγάλα μη πρωτεύοντα θηλαστικά.
Οι ερευνητές δεν παρουσιάζουν την τεχνολογία ως έτοιμη για κλινική χρήση, αλλά ως δοκιμή ορίων: πόσο κοντά είναι σήμερα τα ανθρωποειδή ρομπότ στις πραγματικές απαιτήσεις της χειρουργικής;
Τα ρομπότ που χρησιμοποιήθηκαν, με την ονομασία Surgie, έχουν ύψος περίπου 1,5 μέτρο και βάρος μόλις 27 κιλά. Σε αντίθεση με τις υπάρχουσες μεγάλες και εξειδικευμένες πλατφόρμες ρομποτικής χειρουργικής (όπως το da Vinci), τα Surgie μπορούν να ενταχθούν πιο εύκολα σε ένα συμβατικό χειρουργείο χωρίς να απαιτούν ειδικές υποδομές.
«Μας εξέπληξε το πόσο καλά εντάχθηκε το Surgie στον χώρο και στη ροή εργασιών μας», δήλωσε η Nikita Thareja, ειδικευόμενη γενικής χειρουργικής στην Ιατρική Σχολή του UC San Diego και συν-συγγραφέας της μελέτης.
Το μεγάλο πλεονέκτημα: Πρόσβαση σε απομακρυσμένες περιοχές
Η πραγματική αξία της προσέγγισης, όπως την υπογραμμίζουν οι ερευνητές, είναι η διεύρυνση της πρόσβασης σε χειρουργικές επεμβάσεις.
Η έλλειψη χειρουργών, η γήρανση του πληθυσμού και οι γεωγραφικές ανισότητες δημιουργούν κενά που η τηλεχειριζόμενη ρομποτική θα μπορούσε να καλύψει.
«Τα τηλεχειριζόμενα και αυτόνομα ανθρωποειδή ρομπότ έχουν πραγματικές δυνατότητες να διευρύνουν την πρόσβαση σε κρίσιμες χειρουργικές επεμβάσεις, στις οποίες διαφορετικά οι ασθενείς δεν θα είχαν», τόνισε ο Michael Yip, καθηγητής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο UC San Diego.
Ο Shanglei Liu, επίκουρος καθηγητής Χειρουργικής, προσθέτει: «Κοστίζει λίγο και καταλαμβάνει μικρό μέρος του χώρου. Είναι εύκολο να χρησιμοποιηθεί οπουδήποτε – από αγροτικές περιοχές έως το πεδίο μάχης ή ακόμα και στο διάστημα».
Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, οι ερευνητές είναι προσεκτικοί. Τα ρομπότ χρειάστηκαν επανάληψη κινήσεων, ενώ ο συνολικός χρόνος των επεμβάσεων ήταν μεγαλύτερος από αυτόν των συμβατικών ρομποτικών συστημάτων.
Υπάρχουν ακόμα θέματα καθυστέρησης απόκρισης (latency) και ακριβείας σε πολύπλοκες καταστάσεις.Ο Liu σημειώνει ότι παρόμοιες δυσκολίες υπήρχαν και στα πρώτα στάδια της συμβατικής ρομποτικής χειρουργικής: η πρώτη ρομποτική λαπαροσκοπική επέμβαση διήρκεσε περίπου έξι ώρες, ενώ σήμερα ολοκληρώνεται σε λιγότερο από 30 λεπτά.
Το μέλλον: Από τον «χειρουργό-ρομπότ» στον ρομποτικό βοηθό
Οι ερευνητές βλέπουν άμεση εφαρμογή των ανθρωποειδών ρομπότ όχι μόνο ως κύριους χειρουργούς, αλλά και ως ρομποτικούς βοηθούς: μεταφορά εργαλείων, υποστήριξη της ομάδας και εκτέλεση βοηθητικών εργασιών.
«Ένας από τους στόχους μας είναι η ανάπτυξη ενός αυτόνομου χειρουργικού βοηθού. Ένα χειρουργείο του μέλλοντος, όπου άνθρωποι και ρομπότ θα εργάζονται δίπλα-δίπλα ως μια ολοκληρωμένη ομάδα», δήλωσε ο Michael Yip.
