Σε ακρωτηριασμό και των δύο ποδιών της θα υποβληθεί η 21χρονη Μέγκαν Ντίξον από το Κέιμπριτζσαϊρ της Αγγλίας έπειτα από χρόνια ακραίου πόνου και προοδευτικής παραμόρφωσης.
Η Μέγκαν Ντίξον ζει από τα 13 της με σοβαρά προβλήματα υγείας που ξεκίνησαν μετά από κοκκύτη και λοιμώδη μονοπυρήνωση.
Ένα χρόνο αργότερα τα πόδια της άρχισαν να χάνουν τη λειτουργικότητά τους και σταδιακά «κλείδωσαν» σε ευθεία θέση, προκαλώντας αφόρητο πόνο και πλήρη ακινησία.
Στα 16 της η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά: έχασε την ικανότητα να κάθεται, να μιλά και να κινείται.
Μετά από μακρά νοσηλεία διαγνώστηκε με λειτουργική νευρολογική διαταραχή (FND), μια πάθηση που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος στέλνει και λαμβάνει σήματα προς το σώμα.
Παρά τις θεραπείες και τις επανειλημμένες αξιολογήσεις από ειδικούς, τα πόδια της Μέγκαν συνέχισαν να παραμορφώνονται.
Το αριστερό της γόνατο έχει πλέον λυγίσει προς τα πίσω κατά περίπου 45 μοίρες, ενώ το δεξί ακολουθεί την ίδια πορεία. Οι γιατροί εκτιμούν ότι η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη.
Μετά από χρόνια αναμονής και αποτυχημένων προσπαθειών για εναλλακτική λύση, η 21χρονη Αγγλίδα ενημερώθηκε ότι ο διπλός ακρωτηριασμός είναι η μόνη επιλογή που μπορεί να της προσφέρει ανακούφιση και καλύτερη ποιότητα ζωής.
Η ίδια παραδέχεται ότι δυσκολεύεται να αποδεχτεί την πραγματικότητα, αλλά γνωρίζει πως η επέμβαση είναι αναπόφευκτη.
Η Μέγκαν δεν έχει περπατήσει από τα 14 της. Μετακινείται με αναπηρικό αμαξίδιο ή με το να σέρενεται, ενώ ακόμη και οι πιο απλές δραστηριότητες -όπως η μεταφορά από το πάτωμα στο κρεβάτι- είναι εξαιρετικά επώδυνες λόγω της πίεσης στα παραμορφωμένα γόνατά της.
Η νεαρή γυναίκα συγκεντρώνει χρήματα για ηλεκτρικό αμαξίδιο και εξοπλισμό που θα της επιτρέψουν να ανακτήσει μέρος της ανεξαρτησίας της μετά τον ακρωτηριασμό, ο οποίος αναμένεται να γίνει τον Αύγουστο.
Παρά τη δοκιμασία, η Μέγκαν απευθύνει ένα μήνυμα σε όσους αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας: να εμπιστεύονται το σώμα τους και να επιμένουν όταν νιώθουν ότι κάτι δεν πάει καλά.
Αναγνωρίζει ότι ο ακρωτηριασμός είναι μια βαθιά τραυματική εμπειρία, αλλά πιστεύει πως μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για μια ζωή με λιγότερο πόνο και περισσότερη αυτονομία.
