Γιατί πολλοί άνθρωποι κάνουν εμετό όταν έρχονται αντιμέτωποι με εικόνες ακραίας βίας ή ενός άγρια δολοφονημένου σώματος;
Η απάντηση δεν είναι μόνο ψυχολογική, αλλά και βαθιά βιολογική, καθώς ο ανθρώπινος οργανισμός αντιδρά σε τέτοιες εικόνες σαν να απειλείται άμεσα η επιβίωσή του.
Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα, η θέα ενός σοκαριστικού περιστατικού ενεργοποιεί ακαριαία τον μηχανισμό «μάχης ή φυγής» του εγκεφάλου.
Το σώμα απελευθερώνει ορμόνες του στρες, όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη, οι οποίες προετοιμάζουν τον οργανισμό να αντιμετωπίσει έναν κίνδυνο.
Ωστόσο, στην περίπτωση ακραίων οπτικών ερεθισμάτων, η αντίδραση αυτή δεν μπορεί να «διοχετευτεί» σε δράση, με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται σωματικά συμπτώματα όπως ζάλη, ταχυκαρδία και ναυτία.
Την ίδια στιγμή, λειτουργεί και ένας εξελικτικός μηχανισμός αποστροφής.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει αναπτύξει το συναίσθημα της αηδίας ως άμυνα απέναντι σε ουσίες ή καταστάσεις που μπορεί να συνδέονται με μόλυνση και ασθένεια.
Η εικόνα ενός νεκρού σώματος ή έντονου αίματος μπορεί να ενεργοποιήσει αυτό το «σύστημα συναγερμού», οδηγώντας τον οργανισμό σε εμετό ως έναν τρόπο απομάκρυνσης από το ερέθισμα.
Παράλληλα, η ένταση του ψυχικού σοκ παίζει καθοριστικό ρόλο.
Σε ορισμένους ανθρώπους, ειδικά όταν δεν υπάρχει προηγούμενη έκθεση σε τέτοιες εικόνες, η συναισθηματική υπερφόρτιση μπορεί να ξεπεράσει τα όρια αντοχής του νευρικού συστήματος.
Έτσι, το σώμα αντιδρά αυτόματα, χωρίς συνειδητό έλεγχο.
Ειδικοί επισημαίνουν ότι πρόκειται για μια φυσιολογική, ακούσια αντίδραση του οργανισμού και όχι ένδειξη αδυναμίας.
Αντίθετα, αποτελεί έναν μηχανισμό προστασίας απέναντι σε ακραία και τραυματικά ερεθίσματα, που ο ανθρώπινος εγκέφαλος δυσκολεύεται να επεξεργαστεί.
