Ο αποκλεισμός της δραστηριότητας ενός ενζύμου στα λιποκύτταρα μπορεί να μειώσει το σωματικό βάρος και να περιορίσει τις αρνητικές επιδράσεις της παχυσαρκίας σε μοντέλα πειραματοζώων, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μίας νέας έρευνας από το Πανεπιστήμιο του Michigan.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε πριν από λίγες ημέρες στο επιστημονικό περιοδικό Nature Metabolism και επικεντρώθηκε στη λειτουργία του ενζύμου HDAC6.
Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις της μελέτης, ο αποκλεισμός του παραπάνω γονιδίου μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας βελτιώνοντας την ικανότητα του εγκεφάλου να χρησιμοποιεί την ορμόνη γνωστή ως λεπτίνη.
Είναι γνωστό σήμερα ότι η περίσσεια ενέργειας αποθηκεύεται σε μορφή λίπους στα θηλαστικά, μεταξύ των οποίων και ο άνθρωπος.
Η δημιουργία λιποκυττάρων συνοδεύεται από απελευθέρωση λεπτίνης στην κυκλοφορία του αίματος.
Η ορμόνη αυτή βοηθά στην επαναφορά της ενεργειακής ισορροπίας σηματοδοτώντας στον εγκέφαλο να μειώσει την όρεξη και να αυξήσει την καύση θερμίδων.
Όταν ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά η παραπάνω ορμόνη ,όλοι πίστευαν ότι κάναμε ένα μεγάλο βήμα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.
Εφόσον η ορμόνη μειώνει την όρεξη και αυξάνει την κατανάλωση ενέργειας, αν αυξήσουμε τα επίπεδά της τότε θα μειώσουμε το σωματικό βάρος.
Δυστυχώς, η θεωρία αυτή δεν επαληθεύτηκε.
Το πρόβλημα είναι ότι όσο αυξάνεται το σωματικό βάρος, τόσο μειώνεται η ευαισθησία στη λεπτίνη, επομένως ακόμα κι αν τα επίπεδα της ορμόνης στο αίμα είναι υψηλά, η ορμόνη δεν μπορεί να μειώσει την όρεξη ούτε να αυξήσει την κατανάλωση ενέργειας.
Αυτό ισχύει τόσο για τα πειραματόζωα (ποντίκια) που εξετάστηκαν στην έρευνα, όσο και για τον άνθρωπο.
Ωστόσο, η επιστημονική ομάδα της παρούσας μελέτης κατάφερε να ανακαλύψει μία μέθοδο μέσω της οποίας αυξάνεται η ευαισθησία στη λεπτίνη, με αποτέλεσμα να μειώνεται το σωματικό βάρος και να βελτιώνεται η μεταβολική υγεία.
Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες εξέτασαν ένα μοντέλο ποντικών τα οποία είχαν κάνει διατροφή με υψηλά λιπαρά με αποτέλεσμα να γίνουν παχύσαρκα.
Στα ποντίκια αυτά χορήγησαν ένα φάρμακο που αναστέλλει το ένζυμο HDAC6.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το σωματικό βάρος των ποντικών μειώθηκε κατά 25%.
Μάλιστα, αντίθετα με τις συμβατικές δίαιτες, τα ποντίκια που μείωσαν το σωματικό τους βάρος δεν έχασαν μυϊκή μάζα.
Η επιστημονική ομάδα παρατήρησε επίσης μία σειρά βελτιώσει στη μεταβολική υγεία των ποντικών.
Αρχικά, τα ποντίκια δεν παρουσίασαν μειωμένη κατανάλωση ενέργειας, κάτι που συχνά παρατηρείται όταν μειώνεται η κατανάλωση τροφής.
Επιπλέον, βελτιώθηκε τόσο η υγεία του ήπατος όσο και η ανοχή στη γλυκόζη, γεγονός που δείχνει ότι μειώθηκε ο κίνδυνος των ποντικών να παρουσιάσουν διαβήτη.
Η έρευνα διαπίστωσε επίσης , ότι τα ποντίκια με φυσιολογικό βάρος που έλαβαν την παραπάνω θεραπεία δεν παρουσίασαν μείωση στο σωματικό τους βάρος.
Το φάρμακο δεν είχε επίσης καμία δράση σε παχύσαρκα ποντίκια που είχαν τροποποιηθεί γενετικά έτσι ώστε να μην παράγουν λεπτίνη.
Οι παραπάνω δύο παρατηρήσεις δείχνουν ότι οι ασθενείς θα πρέπει ήδη να έχουν υψηλά επίπεδα λεπτίνης προκειμένου να έχουν οφέλη από την αναστολή του HDAC6.
Αν και τα αποτελέσματα από τις μελέτες σε πειραματόζωα ήταν πολύ ενθαρρυντικά, οι επιστήμονες υποστήριξαν ότι χρειάζεται να γίνουν ακόμα αρκετές μελέτες μέχρι να μπορούμε να μιλάμε για μία θεραπεία της παχυσαρκίας για τον άνθρωπο.
«Στο παρελθόν υπήρχαν και άλλα φάρμακα που είχαν δείξει πολύ θετικά δείγματα σε πειραματόζωα αλλά ήταν αναποτελεσματικά στον άνθρωπο.
Ενδέχεται επίσης η θεραπεία να προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες στους ανθρώπους.
Προφανώς αυτό θα πρέπει να εξερευνηθεί από μελλοντικές μελέτες», αναφέρουν οι συγγραφείς.
Για παράδειγμα, σε ορισμένους αναστολείς του HDAC6 που χορηγούνται στην αντιμετώπιση του καρκίνου έχουν παρατηρηθεί τοξικές επιδράσεις από τη διάσπαση του μορίου στον οργανισμό.
Αυτό μπορεί να θεωρείται αποδεκτό στην αντιμετώπιση του καρκίνου, ωστόσο μάλλον δεν ισχύει το ίδιο και για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας ή του διαβήτη.
Θέλοντας να ξεπεράσουν το παραπάνω εμπόδιο, οι επιστήμονες της παρούσας μελέτης προσπαθούν να αναπτύξουν αυτή τη στιγμή αναστολείς του HDAC6 που πετυχαίνουν τα ίδια αποτελέσματα χωρίς να προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες.