Όλοι μας ίσως θυμόμαστε μια στιγμή που νιώσαμε μόνοι.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, περίπου το 45% των ανθρώπων αναφέρει ότι βιώνει μοναξιά – με το 5% των ανθρώπων να βιώνουν σοβαρή μοναξιά.
Με αναφορές ότι η μοναξιά αυξάνεται από την έναρξη της πανδημίας COVID-19, υπάρχουν ανησυχίες ότι θα μπορούσε να λάβει διαστάσεις επιδημίας έως το 2030 , εκτός εάν ληφθούν μέτρα.
Η μοναξιά ορίζεται ως το αίσθημα στενοχώριας που προκύπτει από μια ασυμφωνία μεταξύ της επιθυμητής και της πραγματικής κοινωνικής επαφής κάποιου.
Μπορεί να έχει μια βαθιά και επιζήμια επίδραση τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική μας υγεία και συνδέεται ακόμη και με πολλές παθήσεις υγείας – συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης, του αλκοολισμού, της γνωστικής έκπτωσης και των καρδιακών παθήσεων.
Στην πραγματικότητα, ενώ:
-η ατμοσφαιρική ρύπανση,
-η παχυσαρκία και,
-η υπερβολική χρήση αλκοόλ ,αυξάνουν τον κίνδυνο θανάτου ενός ατόμου κατά 6%, 23% και 37% αντίστοιχα, η μοναξιά μπορεί να αυξήσει αυτόν τον κίνδυνο έως και 45% .
Αυτό εγείρει το ερώτημα γιατί αυξάνεται η μοναξιά.
Ενώ πολλοί κοινωνικοί, οικονομικοί και τεχνολογικοί παράγοντες είναι πιθανό να παίζουν ρόλο, αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι η ταχεία αστικοποίηση μπορεί να είναι ένας παράγοντας.
Περισσότερο από το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε πόλεις – αριθμός που συνεχίζει να αυξάνεται κάθε χρόνο.
Μέχρι το 2050, αναμένεται ότι το 66% του παγκόσμιου πληθυσμού θα ζει σε αστικές περιοχές.
Ωστόσο, μέχρι τώρα, γνωρίζαμε πολύ λίγα για το πώς η αστική ζωή επηρεάζει την εμπειρία της μοναξιάς μας.
Αυτό είχε ως στόχο να κάνει η πρόσφατη μελέτη μας.
Διαπιστώσαμε ότι το να βρίσκεσαι σε περιβάλλοντα με συνωστισμό αύξησε τη μοναξιά έως και 38%.
Αυτή η επίδραση παρέμεινε σημαντική ακόμη και αφού λάβαμε υπόψη μια σειρά παραγόντων – όπως η ηλικία, το φύλο, η εθνικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης και το επάγγελμα.
Αντίθετα, η αντιληπτή κοινωνική ενσωμάτωση – το αίσθημα του να βρίσκεσαι με ανθρώπους που μοιράζονται τις αξίες μας και μας κάνουν να νιώθουμε ευπρόσδεκτοι – συσχετίστηκε με μείωση της μοναξιάς κατά 21%.
Αυτό υποδηλώνει ότι σημασία έχει η ποιότητα των κοινωνικών μας σχέσεων – παρά η ποσότητα της κοινωνικής επαφής που έχουμε.
Εάν η μοναξιά μειώνεται με το να νιώθετε ότι περιλαμβάνεται περισσότερο κοινωνικά, μπορεί να είναι δυνατή η χρήση κοινωνικής συνταγογράφησης για να βοηθήσετε στη σύνδεση ομοϊδεατών μεταξύ τους στις τοπικές τους κοινότητες – ειδικά στις πόλεις.
Μια πρόσφατη αξιολόγηση ενός προγράμματος κοινωνικής συνταγογράφησης στο Ηνωμένο Βασίλειο δείχνει ότι είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για τη μείωση της μοναξιάς.
Θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για ευάλωτους πληθυσμούς – όπως άτομα με μειωμένη κινητικότητα ή άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας.
Είναι ενδιαφέρον ότι το πού λαμβάνουν χώρα οι σχέσεις μπορεί επίσης να παίξει ρόλο στο εάν ένα άτομο αισθάνεται μοναξιά ή όχι.
Οι άνθρωποι είχαν 28% λιγότερες πιθανότητες να αισθάνονται μόνοι σε αστικά περιβάλλοντα με φυσικά χαρακτηριστικά όπως :
-δέντρα,
-φυτά και,
-πουλιά σε σχέση με τα αστικά περιβάλλοντα που δεν έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά.
Εάν η μοναξιά μειώνεται από την επαφή με τη φύση, η βελτίωση της πρόσβασης σε χώρους πρασίνου και μπλε υψηλής ποιότητας (όπως πάρκα και ποτάμια) σε πυκνές αστικές περιοχές μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να αισθάνονται λιγότερο μόνοι.
Προηγούμενη έρευνα δείχνει επίσης ότι η φύση μπορεί να ωφελήσει την ψυχική υγεία .
Η μοναξιά είναι μια παγκόσμια αλλά βαθιά προσωπική εμπειρία.
Η μελέτη μας δείχνει ότι ακόμη και σε πόλεις όπου μπορεί να είμαστε περιτριγυρισμένοι από ανθρώπους, η ουσιαστική κοινωνική επαφή και η πρόσβαση σε φυσικά χαρακτηριστικά μπορούν να μας βοηθήσουν να νιώθουμε λιγότερο μόνοι.
Πηγή: https://theconversation.com/people-feel-lonelier-in-crowded-cities-but-green-spaces-can-help-173516
