Οι ηλικιωμένοι που κάνουν χειρουργική επέμβαση καταρράκτη για να βελτιώσουν την όρασή τους είναι λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν άνοια στη συνέχεια.
Το αποτέλεσμα μπορεί να οφείλεται στο ότι οι άνθρωποι που χάνουν την όρασή τους συνήθως περνούν περισσότερο χρόνο στο σπίτι και έτσι λαμβάνουν λιγότερη πνευματική διέγερση – ή μπορεί να οφείλεται σε μια περίεργη επίδραση που έχει ο καταρράκτης στα χρώματα που φτάνουν στον αμφιβληστροειδή στο πίσω μέρος του ματιού.
Ο καταρράκτης, ο οποίος συνεπάγεται ότι ο φακός του ματιού γίνεται όλο και πιο θολός με την ηλικία, είναι μια από τις πιο κοινές αιτίες απώλειας όρασης στους ηλικιωμένους .
Μπορούν να διορθωθούν αφαιρώντας χειρουργικά τον φακό για να τον αντικαταστήσει με έναν πλαστικό.
Η απώλεια όρασης ήταν ήδη γνωστό ότι αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου του Αλτσχάιμερ και άλλων μορφών άνοιας.
Η Cecilia Lee στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ αναρωτήθηκε εάν η επέμβαση καταρράκτη θα είχε αξιοσημείωτη συσχέτιση με τη συχνότητα εμφάνισης άνοιας.
Αυτή και η ομάδα της επωφελήθηκαν από μια συνεχιζόμενη αμερικανική μελέτη που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 και η οποία στοχεύει στον εντοπισμό παραγόντων κινδύνου για άνοια.
Εξέτασαν τα αρχεία υγείας περίπου 3000 συμμετεχόντων που ήταν 65 ετών και άνω και είχαν:
-καταρράκτη ή γλαύκωμα, μια άλλη πάθηση των ματιών που αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση.
Αυτό χρησιμοποιήθηκε ως σύγκριση.
Τα επόμενα οκτώ χρόνια, όσοι είχαν αφαιρέσει τον καταρράκτη τους είχαν, κατά μέσο όρο:
-71% των πιθανοτήτων να αναπτύξουν άνοια σε σχέση με εκείνους που είχαν καταρράκτη που δεν θεραπεύτηκε.
Η χειρουργική επέμβαση θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο άνοιας επιτρέποντας «υψηλότερης ποιότητας αισθητηριακή είσοδο στον αμφιβληστροειδή και επομένως βελτιώνοντας τα ερεθίσματα στον εγκέφαλο», λέει ο Lee.
Μια άλλη ιδέα είναι ότι επειδή ο καταρράκτης φιλτράρει το μπλε φως, αυτό διαταράσσει την αίσθηση φωτός από τα κύτταρα στο πίσω μέρος του ματιού που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στο μπλε φως και βοηθούν στη ρύθμιση του ρολογιού του σώματός μας.
Αυτό θα μπορούσε να διαταράξει τον κανονικό κιρκάδιο ρυθμό μας, ο οποίος στο παρελθόν είχε συνδεθεί με την άνοια .
«Επειδή ο καταρράκτης επηρεάζει τη συνολική ποιότητα του φωτός που φτάνει στον αμφιβληστροειδή, συμπεριλαμβανομένου του μπλε φωτός, η χειρουργική επέμβαση καταρράκτη μπορεί να επιτρέψει την επανενεργοποίηση αυτών των κυττάρων με τρόπο που να είναι προστατευτικός έναντι της γνωστικής έκπτωσης», λέει ο Lee.
«Υπάρχουν τόσα πολλά που δεν γνωρίζουμε ακόμη», προσθέτει.
Αναφορά περιοδικού: JAMA Internal Medicine , DOI: 10.1001/jamainternmed.2021.6990
