Εκατομμύρια ελεύθερα μικρόβια υπάρχουν μέσα στο στόμα, όπως και σε κάθε κοιλότητα του σώματος. Όσο είναι ελεύθερα και ισορροπημένα μεταξύ τους είναι απολύτως συμβατά με την υγεία. Ζούμε ομαλά εμείς και τα μικρόβιά μας. Όταν όμως τα μικρόβια αυτά εναποτίθενται στις οδοντικές επιφάνειες, εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Τότε και σε συνδυασμό με άλλα συστατικά δημιουργούν μία πραγματική αποικία που ονομάζεται Μικροβιακή Οδοντική Πλάκα (για συντομία θα την ονομάζουμε ΜΟΠ). Δεν φαίνεται εύκολα εκτός αν τη βάψει ο οδοντίατρος με ειδικές χρωστικές.
Η ΜΟΠ πάει και κρύβεται στη σχισμή μεταξύ ούλων και δοντιών, στα μεσοδόντια διαστήματα, στις φυσιολογικές οπές και σχισμές των μασητικών επιφανειών των δοντιών ακόμα και στη γλώσσα. Όταν δε συναντήσει παλιά σπασμένα σφραγίσματα, παλιές στεφάνες ή κατεστραμμένα δόντια, εκεί τα μικρόβια κάνουν πάρτι.
Σαν να μην έφθανε αυτό, από τους σιαλογόνους αδένες με το σάλιο άλατα κατακρημνίζονται πάνω στην ΜΟΠ και σχηματίζουν την τρυγία (πέτρα). Η πέτρα είναι ένα καλό υπόστρωμα για επιπλέον συσσώρευση ΜΟΠ και πάει λέγοντας.
Η ΜΟΠ βλάπτει δόντια και ούλα.
Η μικροβιακή οδοντική πλάκα που σχηματίζεται στις επιφάνειες των δοντιών είναι η βασική υπεύθυνη για την τερηδόνα και την ουλίτιδα. Όταν ένας άνθρωπος καταναλώνει σάκχαρα, τα μικρόβια της ΜΟΠ τα διασπούν, αυξάνεται η οξύτητα του σάλιου (χαμηλό ph) και το σμάλτο (αδαμαντίνη) του δοντιού αποδομείται. Στη συνέχεια μικρόβια υπεισέρχονται, δημιουργείται κοιλότητα και η τερηδόνα ξεκινάει.
Η ΜΟΠ όταν εγκαθίσταται στην σχισμή που υπάρχει μεταξύ δοντιών και ούλων προξενεί την ουλίτιδα.
Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι για να έχουμε στοματική υγεία πρέπει να απομακρύνουμε τη ΜΟΠ από τα δόντια. Αυτό επιτυγχάνεται με το βούρτσισμα και τη χρήση οδοντικού νήματος (ή ειδικά βουρτσάκια μεσοδοντίων ή ειδικές οδοντογλυφίδες κ.α.). Συνιστάται να γίνεται
2-3 φορές την ημέρα, κατά προτίμηση μετά το φαγητό και οπωσδήποτε το βράδυ.
medlabnews.gr
