Ένας ηλικιωμένος που επί χρόνια νιώθει πολύ μόνος, έχει 14% αυξημένη πιθανότητα, σε σχέση με τον μέσο άνθρωπο, να πεθάνει πρόωρα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου, λόγω μοναξιάς, είναι διπλάσιος από τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου λόγω παχυσαρκίας, ενώ είναι σχεδόν ίδιος με τον αντίστοιχο κίνδυνο λόγω φτώχειας (19%).
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, με επικεφαλής τον Δρ Τζον Κακιόπο, έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση περισσότερους από 2.000 ανθρώπους, άνω των 50 ετών, για έξι χρόνιακαι διαπίστωσαν ότι οι πιο μοναχικοί από όλους είχαν σχεδόν διπλάσια πιθανότητα πρόωρου θανάτου σε σχέση με αυτούς που ένιωθαν λιγότερη μοναξιά.
Συγκεκριμένα, το 20% με 40% των ηλικιωμένων νιώθει μοναξιά, λιγότερο ή περισσότερο κατά περιόδους. Το πρόβλημα της μοναξιάς είναι συνήθως μεγαλύτερο τα σαββατοκύριακα και τα βράδια. Μάλιστα, όσο το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων μεγαλώνει, τόσο περισσότερο η μοναξιά απειλεί την ψυχική και σωματική υγεία της τρίτης ηλικίας.
Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, η μοναξιά συχνά έχει δραματικές συνέπειες στη σωματική υγεία, καθώς το αίσθημα απομόνωσης από τους άλλους ανθρώπους μπορεί να διαταράξει σοβαρά τον ύπνο, να αυξήσει την αρτηριακή πίεση και το επίπεδο της κορτιζόλης (κάτι που αυξάνει τον κίνδυνο εμφραγμάτων και εγκεφαλικού επεισοδίου), να μεταβάλει τον τρόπο έκφρασης των γονιδίων ιδίως στα κύτταρα που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και, ακόμα, να εντείνει την κατάθλιψη και να επιδεινώσει το γενικότερο αίσθημα ικανοποίησης από τη ζωή.
«Η απόσυρση στη Φλόριντα (ή όπου αλλού) μετά τη σύνταξη για να ζήσει κανείς σε θερμότερο κλίμα ανάμεσα σε ξένους, δεν είναι κατ’ ανάγκην καλή ιδέα, αν αυτό σημαίνει ότι κανείς αποσυνδέεται από τους δικούς του ανθρώπους» τόνισε ο Δρ Κακιόπιο.
«Σε όλο τον κόσμο, οι άνθρωποι που συνεχίζουν μετά τη συνταξιοδότησή τους να έχουν σχέσεις με τους πρώην συναδέλφους τους και με στενούς φίλους τους, νιώθουν λιγότερη μοναξιά», κατέληξε.