Η πυομήτρα είναι μια πολυσυστηματική νόσος που συναντάται συχνά στα ζώα συντροφιάς. Χαρακτηρίζεται από συγκέντρωση πύου στη μήτρα.
Νοσούν κυρίως ζώα μέσης ηλικίας (7-10 ετών) χωρίς να αποκλείονται και άλλες ηλικίες. Στην πυομήτρα βασικό ρόλο παίζουν τρεις κυρίως παράγοντες.
1.Η υπερευαισθησία του ενδομητρίου στην προγεστερόνη. Η προγεστερόνη μετά την ωορρηξία και για 9-12 εβδομάδες παραμένει σε πολύ αυξημένα επίπεδα στο αίμα (πάνω από 40 ng/ml)
2.Η αυξημένη συγκέντρωση οιστρογόνων. Ζωα τα οποία δεν έχουν ζευγαρώσει και ζώα στα οποία έχουν χορηγηθεί συχνά σκευάσματα για αναστολή οίστρου ή αποτροπή σύλληψης.
3.Μόλυνση της μήτρας με παθογόνα βακτήρια E.Coli, Streptococcus, Staphylococcus, Proteus, Klebsiella κ.α.
Συμπτώματα-Διάγνωση
Τα συμπτώματα ποικίλουν και εξαρτώνται από τον τύπο(ανοικτή ή κλειστή πυομήτρα)και από την διάρκεια της νόσου.
Συνήθως αναφέρονται ανορεξία, καταβολή δυνάμεων ,πολυουρία, πολυδιψία, πυρετός(υποθερμία στα σηπτικά περιστατικά), διόγκωση κοιλιάς, έμετοι, διάρροια, κ.ά.
Στα περιστατικά ανοικτής πυομήτρας παρατηρείται δύσοσμο πυώδες ή βλεννοαιμοραγικό σκούρο καφέ-πράσινο κολπικό έκκριμα στα εξωτερικά γεννητικά όργανα και συχνά απότομο ΄ξεφούσκωμα’ της διογκωμένης κοιλιάς.
Η ακτινογραφίες και το υπερηχογράφημα είναι σημαντικές διαγνωστικές δοκιμές. Στον αιματολογικό και βιοχημικό έλεγχο παρατηρούνται συνήθως αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων με ουδετεροφιλία(πάνω από 20.000/ul ) αναιμία, υπερπρωτειναιμία, αύξηση ηπατικών ενζύμων, κ.α.
Πρόγνωση
Σε έγκαιρη διάγνωση και όταν η κατάσταση του ζώου είναι καλή η πρόγνωση είναι καλή. ‘Όταν η κλινική κατάσταση του ζώου είναι κακή τότε και η πρόγνωση είναι επιφυλακτική ή και κακή.
Θεραπεία
Προηγείται υποστηρικτική θεραπεία (αντιβιοθεραπεία, ενυδάτωση, βιταμινοθεραπεία)
Αν δεν υπάρχει αναπαραγωγικό ενδιαφέρον συστήνεται η χειρουργική αντιμετώπιση (ωοθηκυστερεκτομή).
Η φαρμακευτική θεραπεία δεν είναι πάντα αποτελεσματική και αυτό πρέπει να το γνωρίζει ο ιδιοκτήτης του ζώου.
Πρόληψη
Το καλύτερο μέτρο είναι η στείρωση στα ζώα που δεν χρησιμοποιούνται για αναπαραγωγή. Ακόμη να μην δίδονται σκευάσματα για την πρόληψη του οίστρου στα ζώα, παρά μόνο μετά από ενημέρωση του ιδιοκτήτη από τον κτηνίατρο.
