Έχουν περάσει σχεδόν δέκα χρόνια από την πιο εκτεταμένη ευρωπαϊκή έρευνα που έγινε μέχρι σήμερα για την έκταση της βίας κατά των γυναικών.
Το συμπέρασμα ήταν βασικά: «κάθε μέρα και παντού».
Έχει βελτιωθεί κάτι;
Η δολοφονία μιας νεαρής γυναίκας έχει συγκλονίσει την Ιρλανδία τις τελευταίες ημέρες και αναζωπύρωσε μια ευρύτερη συζήτηση για την ανδρική βία.
Ο Ιρλανδός πρωθυπουργός και πρόεδρος παρευρέθηκαν στην κηδεία της δασκάλας Άσλινγκ Μέρφι την Τρίτη.
Στραγγαλίστηκε ενώ έτρεχε σε ένα δημοφιλές σημείο γυμναστικής στο φως της ημέρας.
Η κυβέρνηση του Δουβλίνου ορκίζεται «μηδενική ανοχή».
Αλλά, οι περισσότερες γυναίκες που πεθαίνουν βίαια σκοτώνονται από άντρες συντρόφους ή πρώην συντρόφους.
Η συστημική κουλτούρα αλλάζει για την αντιμετώπιση του υποκείμενου μισογυνισμού είναι αυτό που λείπει, λένε οι αγωνιστές.
-Η ανοχή στην παρενόχληση στο δρόμο,
-τον διαδικτυακό εκφοβισμό και άλλες,
-κακοποιήσεις κοριτσιών και γυναικών σε «εσωτερικό επίπεδο», τροφοδοτούν το πλαίσιο στο οποίο έχουν τις ρίζες τους οι ακραίες πράξεις βίας.
Η πανδημία έχει επιδεινώσει τη βία με βάση το φύλο σε ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμη και σε κοινωνίες όπου η ισότητα έχει προχωρήσει, όπως η Σουηδία .
Το 2020, 444 γυναίκες σε 10 χώρες της ΕΕ δολοφονήθηκαν.
Η δολοφονία της Σάρα Έβεραρντ πέρυσι, προκάλεσε κατακραυγή στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά 80 ακόμη γυναίκες σκοτώθηκαν τους επόμενους μήνες.
Στην Ελλάδα κάθε μήνα μια γυναίκα πεθαίνει από τα χέρια ενός άνδρα .
Το 2021 αναφέρθηκε ότι θύματα δολοφονιών γυναικών πυροβολήθηκαν, στραγγαλίστηκαν, πνίγηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και πνίγηκαν.
Ο όρος
Η γυναικοκτονία χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για να περιγράψει τους άνδρες που σκοτώνουν γυναίκες λόγω του φύλου τους, για να τη διακρίνουν από άλλες μορφές ανθρωποκτονίας.
Αλλά δεν υπάρχουν συμφωνημένοι νομικοί ορισμοί και σε πολλές χώρες η γυναικοκτονία δεν αναγνωρίζεται ως ξεχωριστό έγκλημα.
Η Ισπανία διεκδίκησε μια ευρωπαϊκή πρωτιά τον περασμένο μήνα διευρύνοντας τον ορισμό της για τις δολοφονίες με βάση το φύλο, ώστε να συμπεριλάβει δολοφονίες γυναικών από άνδρες όπου δεν υπήρχε προηγούμενη σχέση μεταξύ του δολοφόνου και του θύματος.
«Πρέπει να επιδιορθώσουμε τον τρόμο των ματσιστών που σκοτώνει τις γυναίκες απλώς και μόνο επειδή είναι γυναίκες», δήλωσε η υπουργός Ισότητας της Ισπανίας, Irene Montero.
Σαφώς, υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά μας, αλλά το να μπορέσουμε να μετρήσουμε όλες τις νεκρές γυναίκες θα ήταν μια αρχή.
