Όπως είναι γνωστό, ένας χωρισμός δε συνεπάγεται μόνο έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις αλλά και βιολογικές μεταβολές που ούτε σας περνούν από το μυαλό.
Μελέτη που δημοσιεύθηκε παλαιότερα στην επιθεώρηση Journal of Neurophysiology είχε δείξει πως όταν κοιτάζουμε τη φωτογραφία ενός πρώην συντρόφου λίγο μετά το χωρισμό ενεργοποιούνται τα κέντρα του εγκεφάλου που ελέγχουν τον πόνο. Αυτό συμβαίνει επειδή οι νευρικές δίοδοι του σωματικού πόνου και της συναισθηματικής καταπόνησης είναι κοινές στον εγκέφαλο. Με άλλα λόγια, ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται το χωρισμό ως μια πραγματικά επίπονη εμπειρία.
Παράλληλα, η πτώση στα επίπεδα δύο ωφέλιμων χημικών ουσιών, της ντοπαμίνης και της ωκυτοκίνης, και η σταθερή αύξηση στα επίπεδα της «ορμόνης του στρες» (κορτιζόλη) μπορεί να οδηγήσουν συνδυαστικά στην αύξηση του βάρους, τη διατάραξη του ύπνου και την έλλειψη συγκέντρωσης.
Το σώμα αντιδρά στο χωρισμό όπως στο έντονο στρες. Για παράδειγμα, όσοι πάσχουν από άσθμα εκδηλώνουν συχνότερα κρίσεις και όσοι έχουν ευαίσθητο στομάχι αντιμετωπίζουν συχνότερα κοιλιακές κράμπες και χάνουν την όρεξή τους.
