Είσαι και εσύ μια γυναίκα που ερωτεύτηκε. Δεν σκοπεύεις όμως να τελειώσεις σαν μισοσβησμένο post-it στο ψυγείο του.
Συχνά, μένουμε εκεί όπου δεν πρέπει, με τη λογική του επενδυτή: «Έχω δώσει τόσα, να φύγω τώρα;» Ναι, να φύγεις τώρα. Γιατί αλλιώς, θα δώσεις και άλλα. Και στο τέλος δεν θα είσαι καν επενδυτής, απλώς θα είσαι μια συναισθηματική «πτωχούλα», με άδεια ψυχή και γεμάτο φαρμακείο από αντικαταθλιπτικά.
Τι λες, αντέχεις να το διαβάσεις μέχρι τέλους;
Κράτα το κραγιόν, πέτα το «κελεπούρι»
Στην αρχή όλα ήταν πυροτεχνήματα και καρδιοχτύπια. Σου έστελνε «Καλημέρα, αγάπη μου» και εσύ ένιωθες ότι ήσουν το κέντρο του κόσμου του.
Τώρα; Η «καλημέρα» έχει γίνει απλά ένα ξερό «λοιπόν, τι κάνεις;» που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν το κινητό σου δεν έχει σήμα ή αν εκείνος έχει γίνει απλώς πολύ βαρετός για να θυμάται πώς να σε εκτιμά .
Δεν φταίει κανείς άλλος, παρά μόνο εσύ που κάθεσαι σε μια σχέση-ζόμπι — που έχει πεθάνει εδώ και καιρό αλλά αρνείται να φύγει, σαν φάντασμα που κάνει πάρτι στο σαλόνι σου.
Εδώ θα τα πούμε όλα. Όπως θα σου τα έλεγε η κολλητή σου μετά από ένα ποτήρι κρασί, 3 ώρες κλάματα, μπόλικα αναφιλητά και λίγο ουρλιαχτό. Με πολύ γέλιο και καθόλου κραγιόν στα δόντια. Για πάμε!
Όταν κάθεσαι και γράφεις «γιατί δεν με κάνει πια ευτυχισμένη;» στο Google
Όταν αρχίζεις και πληκτρολογείς στη δημοφιλή μηχανή αναζήτησης «γιατί δεν με κάνει πια ευτυχισμένη;», ξέρεις πως το σύμπαν σου στέλνει μήνυμα.
Αν ψάχνεις «πότε να χωρίσω;», μάλλον ήρθε η ώρα να τσεκάρεις και τις τιμές στα εισιτήρια — όχι για διακοπές, αλλά για έξοδο από αυτή τη σχέση.
Πιθανότητα το ίντερνετ να σου απαντήσει με τη φωνή του συντρόφου σου; Μηδέν.
Πιθανότητα να έχεις ήδη αποφασίσει, αλλά ψάχνεις την «επίσημη» άδεια; Εκατό τοις εκατό.
Αν χρειάζεσαι το άρθρο αυτό για να το καταλάβεις, καλωσήρθες. Παρκάρουμε έξοδο κινδύνου. Θα σου δώσουμε και νεράκι, καλοκάιρι αφού.
Όταν σε κοιτάει και νιώθεις ότι είσαι το modem του WiFi: αναγκαία αλλά βαρετή
Το βλέμμα του έχει τη φλόγα κατεψυγμένου αρακά. Και εσύ τον κοιτάς όπως κοιτάς την απόδειξη σούπερ μάρκετ — ξέρεις ότι δεν θες, αλλά κάτι πρέπει να ελέγξεις.
Το πάθος δεν είναι πάντα σερί έξαρση, αλλά πρέπει τουλάχιστον να υπάρχει σ’ ένα υποβόσκον «σε θέλω». Όχι «κάτσε λίγο πιο εκεί να περάσω».
Καρδιές στο Facebook: Αυτός μοιράζει, εσύ «τα παίρνεις»
Όταν στέλνει καρδούλες στις άλλες στο Facebook, θυμήσου: δεν είσαι καν guest star στην παράσταση του. Είσαι το διακοσμητικό που ήδη βαρέθηκε. Και αν θέλεις καρδιές, καλύτερα να τις πάρεις από την αγορά, όχι από το timeline του. Και πιο φρέσκιες.
Όταν κάνεις περισσότερη ψυχοθεραπεία απ’ ό,τι σεξ
«Μπορεί να φταίω και εγώ.»
«Ίσως δεν του δείχνω αρκετά.»
«Να δοκιμάσω να είμαι πιο γλυκιά;»
Όχι, κορίτσι μου. Δεν χρειάζεται να γίνεις σιρόπι. Δεν είναι όλοι για όλους. Και αν νιώθεις ότι πρέπει να δουλεύεις για να νιώθεις αγάπη, να θυμάσαι ότι οι σχέσεις δεν είναι Excel. Είναι χορός. Και αν χορεύεις μόνη σου, δεν είναι πάσο ντόμπλε. Είναι αμήχανο.
Όταν φαντασιώνεσαι να είσαι μόνη… και είσαι χαρούμενη
Αν η φαντασία σου για «χωρίς αυτόν» σε περιλαμβάνει να τραγουδάς στο σπίτι, να κοιμάσαι με άνεση και να έχεις το ψυγείο ΜΟΝΟ δικό σου — όχι, δεν είσαι απλώς πιεσμένη. Είσαι ήδη στον δρόμο για την έξοδο, απλά δεν έχεις πάρει τα κλειδιά.
Όταν τον δικαιολογείς όπως δικαιολογούσες τα κακά αγόρια στα 17
«Είναι κουρασμένος.»
«Δεν είναι καλός στο να εκφράζεται.»
«Έτσι είναι αυτός.»
Ναι, και εγώ «έτσι είμαι» όταν τρώω πίτσα στον καναπέ και πετάω τα πατατάκια στο πάτωμα. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να με ερωτευτείς για αυτό.
Αγάπη δεν είναι να δέχεσαι τα ψίχουλα. Είναι να τρως μαζί του το γλυκό.
Όταν σκέφτεσαι «μήπως είναι καλύτερα από το τίποτα;»
Αυτό, αγάπη μου, είναι το χαμηλότερο σημείο. Το «τίποτα» δεν σε μειώνει. Το «λίγο» σε φθείρει.
Δεν γεννήθηκες για να συμπληρώνεις το κενό ενός άλλου. Ούτε για να γεμίζεις τις Κυριακές του με την παρουσία σου.
Είσαι η δική σου ιστορία. Όχι το κεφάλαιο ανάμεσα στις σχέσεις του.
Τελικός λογαριασμός (όχι της ΔΕΗ)
Αν διαβάζεις όλα τα παραπάνω και ένα μικρό σου κομμάτι κάνει «ναι, αυτό ζω»…
τότε ξέρεις ήδη.
Δεν χρειάζεσαι άλλη επιβεβαίωση. Ούτε από εμένα, ούτε από τη φίλη σου, ούτε από την αστρολόγο που σου είπε ότι «οι Σκορπιοί θα περάσουν δύσκολα φέτος». Αυτό γιατί να σε αφορά;
Η αλήθεια είναι απλή: Αν δεν σε κάνει να ανθίζεις, σε μαραίνει.
Και εσύ, κορίτσι μου, δεν είσαι φυτό εσωτερικού χώρου να ζεις με σταγόνες φροντίδας και μισή θέση στον ήλιο.
Άκου, λοιπόν, τι θα σου πω: Στους ανόητους δεν έχει θέση ούτε η καρδιά σου ούτε το μυαλό σου. Μη δίνεις άλλο χώρο σε όποιον δεν κατάλαβε από την πρώτη στιγμή πόσο πολύ αξίζεις — και αν χρειάζεται, να τον πετάξεις από τη ζωή σου σαν παλιό σουτιέν: στενό, άχρηστο και άβολο. Εσύ δεν είσαι «απλά διαθέσιμη» για να γεμίζει κάποιος την ανεπάρκειά του. Είσαι η πρωταγωνίστρια του δικού σου σενάριου, όχι κομπάρσος στην κακογραμμένη φαρσοκωμωδία κάποιου άλλου. Άρα, κλείσε την πόρτα με πάταγο και βάλε φωτιά στα σκουπίδια — και μετά, πήγαινε να ζήσεις σαν να ξέρεις ακριβώς ποια είσαι. Όσο για εκείνον; Ας μείνει πίσω να αναρωτιέται πώς έχασε το καλύτερο κεφάλαιο της ζωής του.
ΥΓ: Βάλε τακούνια πάλι — αλλά μόνο όταν θα χορεύεις μακριά από όλα αυτά, αγκαλιά με τον συμβατό δότη της χαράς σου. Την οποία θα ξαναβρείς. Όπως σε διαβάζω και με διαβάζεις!