Ο φετινός τελικός της σειράς του Strictly Come Dancing θα παίξει την ηθοποιό Rose Ayling-Ellis.
Η Ayling-Ellis είναι η πρώτη διαγωνιζόμενη στο σόου που είναι κωφή.
Έχει εντυπωσιάσει τους θεατές του Strictly σε όλη τη σειρά και πέτυχε εξαιρετική βαθμολογία από τους κριτές.
Αλλά πώς είναι δυνατόν ένα άτομο που είναι κωφό να μπορεί να χορεύει με μουσική που στην πραγματικότητα δεν μπορεί να ακούσει;
Η κώφωση ή η απώλεια ακοής συνήθως περιλαμβάνει πρόβλημα με το αυτί.
Στο αυτί, μικροσκοπικά τριχωτά κύτταρα μετατρέπουν τα ηχητικά κύματα σε ηλεκτρικά σήματα που ταξιδεύουν στον εγκέφαλο.
Εάν αυτά τα ηλεκτρικά σήματα λείπουν ή μειωθούν, τα ακουστικά μέρη του εγκεφάλου δεν θα μπορούν να κατανοήσουν πλήρως τον ήχο.
Αλλά ο εγκέφαλος είναι ένας εξαιρετικός λύτης προβλημάτων.
Εάν λείπει ήχος, θα χρησιμοποιήσει άλλες πηγές πληροφοριών για να κατανοήσει τι συμβαίνει γύρω μας.
Αυτό που βλέπει ένα άτομο και οι δονήσεις που αισθάνονται μέσα από το σώμα μπορούν να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες πηγές πληροφοριών για όσους είναι κωφοί ή με προβλήματα ακοής.
Για να μάθει πώς να χορεύει, ο εγκέφαλος βλέπει τις ενέργειες των άλλων που κινούνται στη μουσική και το συνδυάζει με προσεκτική καταμέτρηση.
Πολλοί άνθρωποι χωρίς απώλεια ακοής το κάνουν επίσης όταν μαθαίνουν έναν χορό – τα βήματα διδάσκονται σε beats ή counts, τα οποία στη συνέχεια εξασκούνται πριν μελοποιηθούν.
Για κάποιον με απώλεια ακοής, ενώ η εκτίμηση της μουσικής διαφέρει, η μάθηση μέσω παρατήρησης και μέτρησης είναι παρόμοια.
Επιπλέον, οι απτικές πληροφορίες που παρέχονται μέσω της μουσικής είναι πολύ χρήσιμες για άτομα με απώλεια ακοής.
Αντί να ακούει μουσική, ένα άτομο που είναι κωφό μπορεί να νιώσει τη μουσική, κυριολεκτικά να αισθάνεται τις δονήσεις μέσα από το σώμα του.
Μια διαδικασία που ονομάζεται διατροπική νευροπλαστικότητα βοηθά επίσης ένα άτομο που είναι κωφό να μπορεί να χορεύει στη μουσική.
Ο εγκέφαλος είναι αξιοσημείωτα προσαρμόσιμος και θα «επαναπροσδιορίσει» τυχόν περιοχές του εγκεφάλου που δεν χρησιμοποιούνται.
Έτσι, εάν οι περιοχές ακοής του εγκεφάλου δεν χρησιμοποιούνται για ανταπόκριση στον
ήχο επειδή ένα άτομο είναι κωφό, αυτά τα μέρη του εγκεφάλου μπορεί να ανταποκρίνονται σε άλλα πράγματα, όπως οπτικές ή απτικές πληροφορίες.
Τεχνολογίες όπως συσκευές αισθητηριακής υποκατάστασης μπορούν να βοηθήσουν περαιτέρω άτομα με αισθητηριακή απώλεια.
Η αισθητηριακή υποκατάσταση είναι μια τεχνική όπου οι ελλιπείς αισθητηριακές πληροφορίες μετατρέπονται σε μια εναλλακτική αίσθηση, για να βοηθήσουν τους κωφούς ή τυφλούς να κατανοήσουν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους.
Ένα παράδειγμα είναι ένα δονούμενο γιλέκο που επιτρέπει σε άτομα που είναι κωφά ή έχουν απώλεια ακοής να αισθάνονται ήχο μέσω του δέρματός τους.
Το γιλέκο περιέχει ένα μικρόφωνο που λαμβάνει τον ήχο.
Η τεχνολογία στο γιλέκο μετατρέπει τους ήχους σε μοτίβα δόνησης που ο χρήστης μπορεί να αισθανθεί στον κορμό του.
Καθώς ο εγκέφαλος είναι τόσο προσαρμόσιμος και «πλαστικός», μετά από λίγη εκπαίδευση για να κατανοήσει ποια μοτίβα δόνησης ταιριάζουν με ποιους ήχους, τα άτομα με απώλεια ακοής μπορούν να βιώσουν τον ακουστικό κόσμο με έναν νέο τρόπο.
Αν και δεν έχουμε δει την Ayling-Ellis να χρησιμοποιεί αυτό το είδος τεχνολογίας στην εκπομπή, παρόμοιες συσκευές έχουν χρησιμοποιηθεί από χορευτές με προβλήματα ακοής.
Η Ayling-Ellis δεν είναι η μόνη γνωστή φιγούρα που αναδεικνύει την αξιοσημείωτη ικανότητα ενός εγκεφάλου που παλεύει να ακούσει.
Ο συνθέτης Ludwig van Beethoven εμφάνισε σοβαρή απώλεια ακοής στη μέση της ζωής του και φαινομενικά χρησιμοποίησε πληροφορίες δόνησης στη μουσική για να τον βοηθήσει να συνεχίσει να συνθέτει.
Καθώς η ακοή του επιδεινώθηκε, αναφέρεται ότι προτιμούσε ένα πιάνο κατασκευασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε ο ηχητικός πίνακας να συνδεόταν με το εξωτερικό πλαίσιο, το οποίο μετέφερε ισχυρούς κραδασμούς στα δάχτυλα του Μπετόβεν και, μέσω του δαπέδου στα πόδια του.
Αυτές οι δονήσεις ενισχύθηκαν περαιτέρω μέσω ενός μεταλλικού αντηχείου που τοποθέτησε ο Μπετόβεν στα πιάνα του.
Αυτά τα παραδείγματα υπογραμμίζουν την αξιοσημείωτη ικανότητα επίλυσης προβλημάτων του ανθρώπινου εγκεφάλου και την ευελιξία με την οποία ο εγκέφαλος μπορεί να προσεγγίσει και να ξεπεράσει τις αισθητηριακές προκλήσεις.
Η Ayling-Ellis σίγουρα εμπνέει όλους μας και επιδεικνύει την πλαστικότητα του εγκεφάλου μπροστά στα μάτια μας.
