Από σπίτι σε σπίτι, από χωριό σε χωριό, η ομάδα μας πρόσφερε φροντίδα στους συνανθρώπους μας, διενεργώντας ιατρικές εξετάσεις, δίνοντας είδη προστασίας αλλά και συζητώντας τις αγωνίες και όλα τα προβλήματα και πρέπει να αντιμετωπιστούν.
Αμέσως μετά τους καταστροφικούς σεισμούς στην περιοχή της Ελασσόνας, ήρθαμε σε επαφή με τις τοπικές περιφερειακές και δημοτiκές αρχές προκειμένου να οργανώσουμε την αποστολή μας προσφέροντας βοήθεια στους κατοίκους.
Έχοντας την εμπειρία από προηγούμενες αποστολές εντός και εκτός των ελληνικών συνόρων, γνωρίζαμε καλά τις δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα για την υγεία των κατοίκων.
Η εννεαμελής ομάδα μας ξεκίνησε από την Αθήνα και έφτασε το Σάββατο 6 Μαρτίου στην Ελασσόνα, μεταφέροντας υλική βοήθεια (σκηνές, υποστρώματα, υπνόσακους, κουβέρτες, μάσκες, ιατρικά & παρα-ιατρικά αναλώσιμα κλπ) που μοίρασε σε όσους ανθρώπους έμεναν έξω από τα σπίτια τους είτε λόγω της καταστροφής είτε της μεγάλης αγωνίας και φόβου που υπήρχε.
Βρεθήκαμε δίπλα σε ανθρώπους φοβισμένους και ταλαιπωρημένους.
Γνωστές φιγούρες, τις είχαμε ξαναδεί το 1999 στην Αθήνα και στην Τουρκία, το 2004 στη Σρι Λάνκα, το 2014 στην Κεφαλονιά και το 2019 στην Αλβανία.
Ο φόβος, η αγωνία αλλά και ο θυμός είναι ίδιοι παντού σε τέτοιες δύσκολες στιγμές. Οι κίνδυνοι για την υγεία επίσης.
Όμως αυτή τη φορά υπήρχε και ο κίνδυνος της πανδημίας, με τον οποίο ζούμε όλοι ένα χρόνο τώρα.
Ξεκινήσαμε από τον καταυλισμό στο Δαμάσι όπου έχουν στηθεί σκηνές για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να μείνουν στα σπίτια τους.
Δώσαμε απαραίτητα υλικά για την προστασία του κόσμου και συνεργαστήκαμε με άλλες ομάδες ώστε η βοήθεια να φτάσει σε ακόμα περισσότερους.
Εξετάσαμε τον κόσμο, να είναι πρώτα από όλα καλά στην υγεία του και μιλήσαμε μαζί του για το φόβο και την ανασφάλεια που νιώθει για το μέλλον. Η ψυχική υγεία κλονίζεται σε αυτές τις συνθήκες αμέσως.
Συνεχίσαμε στα γύρω χωριά της περιοχής, συναντώντας παντού κατεστραμμένα σπίτια. Στο Μεσοχώρι, στο Βλαχογιάννι, στο Αμούρι, στο Πραιτώρι, στη Μαγούλα και στο Δομένικο, από σπίτι σε σπίτι οι κάτοικοι μας υποδέχτηκαν με ανακούφιση.
Μιλήσαμε μαζί τους, τους εξετάσαμε και καταγράψαμε τις ανάγκες για περαιτέρω βοήθεια.
Καθώς οι μετασεισμοί στην περιοχή συνεχίζονται, κάνουμε αυτό που μάθαμε τόσα χρόνια στο πεδίο.
Να παραμένουμε δίπλα σε όσους έχουν ανάγκη.
Να μη μείνει κανείς μόνος του.
