Ποικίλες επιδημιολογικές μελέτες έχουν ερευνήσει τη συσχέτιση της κατανάλωσης κρέατος και την εμφάνιση ποικίλων χρόνιων ασθενειών όπως καρδιαγγειακών νοσημάτων, διαβήτη και διαφόρων τύπων καρκίνου.
Τόσο το ολικό λίπος, το κορεσμένο λίπος και η χοληστερόλη του κόκκινου κρέατος, όσο και άλλα συστατικά του, όπως οι νιτροζαμίνες, που χρησιμοποιούνται ως πρόσθετα, και οι ετεροκυκλικές αρωματικές αμίνες, που παράγονται κατά την παρασκευή του κρέατος υπό ορισμένες μαγειρικές μεθόδους, έχουν αποτελέσει αντικείμενο μελέτης.
Κάποιοι ερευνητές υποστήριξαν ότι η μακροχρόνια κατανάλωση ζωικής πρωτεΐνης φαίνεται να συσχετίζεται με μεγαλύτερο επιπολασμό του διαβήτη σε ηλικιωμένα άτομα. Στην προοπτική μελέτη NIH-AARP Diet and Health βρέθηκε ότι η κατανάλωση κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου, καρκίνου και καρδιαγγειακού θανάτου, ενώ το λευκό κρέας φάνηκε να ασκεί προστατευτική δράση μειώνοντας την ολική θνησιμότητα αλλά και τη θνησιμότητα από καρκίνο.
Χαρακτηριστικά είναι και τα δεδομένα μιας μετα-ανάλυσης τα οποία δείχνουν μια άμεση συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης επεξεργασμένου κρέατος και του κινδύνου καρδιαγγειακών νοσημάτων και διαβήτη, αποδίδοντας αυτή τη συσχέτιση στην ποσότητα του άλατος και των νιτρικών που περιέχονται σε αυτό. Χαρακτηριστικό είναι και το εύρημα πολλών μελετών σχετικά με τη συσχέτιση του κορεσμένου λίπους και της εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Δεδομένα μίας πρόσφατης μελέτης της Σχολής Δημόσιας Υγείας στο πανεπιστήμιο του Harvard υποστηρίζουν ότι η μείωση των κορεσμένων λιπαρών και η αντικατάσταση τους με πολυακόρεστα λιπαρά μειώνει το κίνδυνο για καρδιαγγειακά κατά 19%.
Τέλος, η υψηλή κατανάλωση κόκκινου κρέατος έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση διαφόρων τύπων καρκίνου όπως του μαστού, του παχέως εντέρου, του προστάτη, του πνεύμονα, του ενδομητρίου και του οισοφάγου. Σίγουρα, το κόκκινο κρέας μπορεί να εντάσσεται με επιτυχία στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, αλλά η κατανάλωση αυτού πρέπει να γίνεται με μέτρο.