Πρέπει να φοράμε τη μάσκα μας όταν βγαίνουμε έξω. Για ανθρώπους που πρέπει να δουλεύουν μέσα στην πανδημία, η μάσκα είναι πλέον κομμάτι του προσώπου τους.
Και εκτός από τα προφανή προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει στο σώμα, όπως ερεθισμό του δέρματος, έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την επικοινωνία μας – με τρόπους ίσως όχι και τόσο προφανείς. Τι μπορούμε να κάνουμε απέναντι σε αυτές τις νέες προκλήσεις;
Προφανώς, το να μην βλέπουμε τα χείλη του συνομιλητή μας επηρεάζει σημαντική την ικανότητά μας να καταλάβουμε τι είπε. Μπορεί να πιστεύουμε πως η ακοή μας είναι αρκετή για να συμμετέχουμε σε μια συνομιλία, αλλά χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε, πάντα προσέχουμε και τα χείλη των ανθρώπων που μας μιλούν.
Μερικές φορές, μάλιστα, αυτά τα δύο μπορεί να μας “παρουσιάζουν” διαφορετικό αποτέλεσμα, να ακούσουμε δηλαδή κάτι ενώ “διαβάζοντας” τα χείλη του συνομιλητή μας να καταλαβαίνουμε κάτι άλλο. Συνεπώς, με το να εξαφανίζεται το στόμα από την εξίσωση, χάνουμε ένα αναγκαίο κομμάτι της επικοινωνίας.
Επιπλέον, η επικοινωνία δεν εξαρτάται μόνο από αυτά που λέμε, αλλά και από τις εκφράσεις μας, τον τόνο της φωνής, το πώς στρέφουμε το πρόσωπό μας, ακόμα και το πόσο αέρα κρατάμε στα μάγουλά μας ανά πάσα στιγμή. Όποιος έχει παρατηρήσει άτομα να μιλούν στην νοηματική γλώσσα, θα έχει δει πως οι εκφράσεις του προσώπου είναι πολλές και ιδιαίτερα έντονες, για να δώσουν τα ανάλογα νοήματα. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε πόσο πιο δύσκολη έχει γίνει η ζωή για τους κωφούς, φανταζόμαστε…
Έπειτα, υπάρχει το προφανές θέμα του ότι, με καλυμμένο το στόμα, τα λόγια μας ακούγονται λιγότερο. Είναι σαν ένα μόνιμο φίλτρο μπροστά μας που κάνει τη φωνή μας να ακούγεται πνιγμένη, σαν από άλλο δωμάτιο.
Πώς μπορούμε να κάνουμε, όμως, την επικοινωνία με τη μάσκα καλύτερη;
Χρησιμοποιούμε περισσότερο τη γλώσσα του σώματος
Αυτό σημαίνει πως τα μάτια, τα φρύδια, τα χέρια αλλά και ολόκληρος ο κορμός μας μπορούν να δίνουν σημάδια για το πώς αισθανόμαστε, να τονίζουν τον λόγο μας και να τον εμπλουτίζουν για να γινόμαστε πιο ξεκάθαροι.
Πώς να χρησιμοποιήσουμε τη στάση του σώματος;
Το καμπούριασμα, για παράδειγμα, δίνει αρνητική χροιά σε ό,τι λέμε. Το να στεκόμαστε με την πλάτη ίσια σημαίνει πως μιλάμε με σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Αν, όμως, δεν χρησιμοποιούμε τα χέρια μας για να δείξουμε πως αισθανόμαστε άνετα, η ίσια πλάτη με σφιγμένους ώμους σημαίνει πως είμαστε ανήσυχοι και νιώθουμε ανασφάλεια.
