Τα πιο γνωστά και πιο συχνά αυτοάνοσα νοσήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι γιατροί και οι κλινικοί διαιτολόγοι είναι:
- Διαβήτης
- Κοιλιοκάκη
- Θυρεοειδίτιδα
- Hashimoto/Graves
- Ελκώδης κολίτιδα
- Νόσος Crohn
- Ρευματοειδής αρθρίτιδα
- Ερυθηματώδης λύκος
- Δερματίτιδα
- Σκλήρυνση κατά πλάκας
Πώς μπορεί να γεννηθεί ένα αυτοάνοσο νόσημα;
Φαίνεται μέσα από πολλές μελέτες, ότι τα αίτια εμφάνισης ενός αυτοάνοσου νοσήματος μπορούν να ποικίλουν. Πρωταρχική θέση κατέχουν τα γονίδια και η κληρονομικότητα.
Εκτός αυτών, μπορούν να συμβάλλουν το περιβάλλον, η υπερβολική υγιεινή όπως η λιγότερη έκθεση σε βακτήρια ή οι συχνοί εμβολιασμοί.
Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες έχουν ασχοληθεί πολύ με το μικροβίωμα του εντέρου το οποίο έχει συνδεθεί με μεταβολικές παθήσεις, γαστροεντερικές παθήσεις και τα αυτοάνοσα.
Άτομα τα οποία παρουσιάζουν δυσβίωση στο έντερο είναι πιο επίφοβο να εμφανίσουν κάποια στιγμή κάποιο αυτοάνοσο νόσημα.
Με τον όρο δυσβίωση του εντέρου εννοούμε τις αλλοιώσεις στη σύσταση της μικροβιακής εντερικής χλωρίδας. Η δυσβίωση αυτή, μπορεί να προκληθεί από μια δυτικοευρωπαϊκή διατροφή που ακολουθούν οι άνθρωποι και η οποία είναι πλούσια σε επεξεργασμένα προϊόντα, ζάχαρη, υψηλή κατανάλωση κόκκινου κρέατος και λιγότερη κατανάλωση φυτικών ινών.
Επίσης, μπορεί να προκληθεί σε άτομα με έντονο στρες ή που είχαν υποστεί μια χειρουργική επέμβαση και μετατραυματικό – μεταχειρουργικό στρες.
Άτομα που έχουν γεννηθεί με καισαρική ή δεν έχουν θηλάσει ποτέ, μπορεί να ανήκουν σε αυτή την ομάδα ανθρώπων.
Ποιός είναι ο ρόλος της διατροφής;
Η διατροφή όπως φαίνεται και στην πράξη τις πλείστες φορές παίζει πολύ σημαντικό ρόλο όχι στην ίαση ενός αυτοάνοσου αλλά στο να το θέσει σε ύφεση και εκτός αυτού στο να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου έτσι ώστε να μην εμφανίσει ένα δεύτερο αυτοάνοσο.
Πολλές φορές η διατροφή συμβάλλει στη μείωση της φλεγμονής. Κατά συνέπεια και στην μείωση του πόνου και των συμπτωμάτων όταν και όπου αυτά υπάρχουν.
Βιταμίνες
Μερικά θρεπτικά συστατικά της διατροφής τα οποία θα μπορούσαν να συμβάλλουν ενθαρρυντικά στην άμυνα του οργανισμού είναι τα αντιοξειδωτικά. Κυρίως οι βιταμίνες Α, Ε, C οι οποίες μπορούν να καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες που αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό και καθιστούν τον οργανισμό πιο ευάλωτο σε λοιμώξεις και ιώσεις.
Προβιοτικά
Τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί και συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του εντερικού σωλήνα. Συμβάλλουν επίσης στην βελτίωση της εντερικής χλωρίδας αφού τροφοδοτούν το έντερο με καλά βακτήρια.
Βρίσκονται ως επί των πλείστων σε γαλακτοκομικά προϊόντα (κεφίρ, γιαούρτι με πέτσα κλπ).
Λιπαρά
Εξίσου σημαντικά είναι τα καλά λιπαρά οξέα γνωστά και ως ω-6 και ω-3 τα οποία συμβάλλουν και αυτά στην καλύτερη άμυνα του οργανισμού.
Πηγές αυτών είναι το ελαιόλαδο, οι ελιές, το αβοκάντο, οι ξηροί καρποί, τα λιπαρά ψάρια, το ταχίνι, ο λιναρόσπορος κ.λπ.
Ψευδάργυρος & φυτικές ίνες
Ο ψευδάργυρος συμβάλει στη καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού και βρίσκεται κυρίως στα θαλασσινά και στο κόκκινο κρέας.
Οι φυτικές ίνες προσλαμβάνονται μέσα από την κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, οσπρίων, ολικής αλέσεως δημητριακών και αρτοσκευασμάτων. Επηρεάζουν αρκετά την έκκριση μιας αντί-φλεγμονώδους πρωτεΐνης, της ιντερλευκίνης-4 η οποία συμβάλλει στη προστασία και στη γρήγορη ανάρρωση από της λοιμώξεις.
Κλείνοντας
Το καλύτερο που έχει να κάνει ένας παθών είναι να απευθυνθεί σε κάποιον επαγγελματία Διαιτολόγο-Διατροφολόγο. Και ακόμα καλύτερα εάν έχει και κάποια εξειδίκευση στα αυτοάνοσα.